కాలం ఎదుట సమాజం

-ఎల్ ఎన్ కొల్లి

కాలం పరచిన
సామూహిక జీవన మార్గంలో
మనిషి ఒంటరిగా నడవడు—
అతని అడుగుల వెనుక
తరతరాల శ్వాస
నిశ్శబ్దంగా నడుస్తూ

ప్రతి పాదముద్ర
ఒక చరిత్ర
ప్రతి మలుపు
ఒక సామాజిక పరీక్ష
పువ్వుల మధ్యనే ముల్లు
అభివృద్ధి పక్కనే అన్యాయం
సౌకర్యాల నీడలోనే వేదన

వాటిని గుర్తించడమే
సమాజపు తొలి పరిపక్వత
భయాలు గాలిలా వ్యాపిస్తాయి
వీడ్కోలు
మౌనంగా అలవాటవుతాయి

ఒకప్పుడు కార్చిన కన్నీళ్లు
కాలపు మట్టిలో కలిసినప్పుడు
నాటే ఉద్యమాల విత్తనాలు
మార్పుకు మొలకలు
గాయపడిన సమాజమే
తన గాయాలకు
పేర్లు నేర్చుకుంటుంది

నిశ్శబ్దంగా భరించిన బాధే
ఒక రోజు
స్వరంగా విరుస్తుంది
చరిత్రలో ప్రతి ముందడుగు
ఏదో ఒక విరూపాన్ని
దాటిన తరువాతే

సమాజం పరుగు తీయకూడదు—
సమతుల్యంగా నడవాలి
ప్రతి నిర్ణయంలో న్యాయం
ప్రతి మలుపులో బాధ్యత
ఆగి చూసినప్పుడే
వెనుకబడిన ముఖాలు కనిపిస్తాయి

జీవితం అసంపూర్ణం
సమాజమూ అంతే
కాని దాని అసమగ్రతలోనే
మనిషి
తన మానవత్వాన్ని
పరీక్షించుకుంటాడు

నాటాల్సింది
మమకారం కాదు—
సహానుభూతి
వదలాల్సింది
సంపద కాదు—
అహంకారం
కోసుకోవాల్సింది
ప్రేమ మాత్రమే కాదు—
సమానత్వం
న్యాయం
స్వచ్ఛమైన మానవత్వం

*****

Please follow and like us:

2 thoughts on “కాలం ఎదుట సమాజం (కవిత)”

Leave a Reply to Anonymous Cancel reply

Your email address will not be published.