యాత్రాగీతం(మెక్సికో)

కాన్ కూన్ 

-డా||కె.గీత

భాగం-5

తిరిగి మా రిసార్టుకి వచ్చేసరికి మధ్యాహ్నం మూడు గంటలయ్యింది.

ఆవురావురంటూ భోజనానికి పరుగెత్తేం. రిసార్టులో ఎకామడేషన్ తో పాటూ భోజనాదులన్నీ కలిపిన పాకేజీ కావడంతో డబ్బులేమీ కట్టకుండా బఫే సెక్షనులో జొరబడి చక్కగా నచ్చినవన్నీ తెచ్చుకుని కడుపారా తిన్నాం. అన్నిటికన్నా చాలా ఇష్టంగా పిల్ల్లలు పుడ్డింగుల వంటి చిన్న కేకుల్ని తిన్నారు. నిజంగానే చాలా బావున్నాయవి. అందానికి అందంగానూ, రుచికి బ్రహ్మాండంగానూ.

మొత్తానికి ఒక పూటంతా మాకు వృధా అయినా టైం షేరింగు స్కీములో చిక్కుకోకుండా బయట పడినందుకు మమ్మల్ని మేం అభినందించుకున్నాం.

ఇక అక్కడుండే మిగతా వారం రోజులూ చూడాల్సినవేమిటో వాటికి రిజర్వేషన్లు తర్వాతి పని. మా హోటల్ లాబీలో ఉండే టూర్ల సెక్షను వాళ్లే చేస్తుండడం, ముందు రోజు ఎయిర్పోర్టులో అమ్మాయి చెప్పిన దిస్కౌంట్ రేటుకే  ఇస్తుండడం వల్ల అక్కడే అన్ని రోజులకీ రిజర్వేషన్లు తీసుకున్నాం.

ముందుగా అదే రోజు సాయంత్రం తప్పక చూడదగ్గ లిస్టులో ఉన్న డిన్నర్ క్రూజ్ కి బుక్ చేసుకున్నాం.

అదొక పైరెట్ షిప్పు థీం టూరు. దగ్గర్లోని స్మాల్ పోర్టు కి మా అంతట మేమే వెళ్లి ఎక్కాలి.

అదేమంత పెద్ద కష్టమైన పని కాదు అని అప్పటికే అర్థ్మయ్యింది మాకు. హోటల్ బయటికి ఎడమకి, కుడికి మాత్రమే వెళ్లగలిగే ద్వీపకల్పం  వంటిది మేమున్న హోటల్ జోన్. ప్రతి నిమిషానికో బస్సు, టాక్సీ తిరుగుతూనే ఉంటాయి.

మేం ఈ టూరుతో బాటూ మర్నాటికి ప్రపంచ ఆధునిక వింతల్లో ఒకటైన చికెయ్హిట్జా, అ మర్నాడు చారిత్రాత్మక ప్రదేశాలైన తులుం కట్టడాలు, ఆ మర్నాడు మరోటూరు అంటూ వరసపెట్టి  అన్ని రోజులకూ బుక్ చేసేసాం.

మధ్యలో ఒక రోజు మాత్రం అందరం వెళ్లగలిగేది కాని అడ్వెంచర్ టూరుకు మాత్రం కేవలం వరు, సత్యలకు బుక్ చేసి నేను సిరి రిసార్టులో ఉండిపోయాం.

హోటలే సముద్రతీరంలో ఉండడం, వాతావరణం నును వెచ్చగా చక్కగా ఉండడం వల్ల నిజ్జానికి రిసార్తూలోనే బోల్డ్ కాలక్షేపం.

సరే ఇక సాయంత్రం టూరుకు గబగబా తయారయ్యి బయలుదేరేం.

పొద్దుటంతా ఎండలో తిరిగినా సముద్రతీరంలో తేమ లేనందువల్ల సాయంత్రం ఈ టూరులో ఆహ్లాదంగానే అనిపించింది.

ఆరు గంటలకు తూరు కావడం, మా హోటలు నించి షిప్ యార్డు పది నిమిషాల వ్యవధిలోనే ఉండడం వల్ల అయిదుంబావు సమయంలో మా హోటలు బయట  టాక్సీ పది డాలర్లకు మాట్లాడుకున్నాం.

ఇక్కడ పేసోలు లోకల్ కరెన్సీ అయినప్పటికీ డాలర్లు అన్ని చోట్లా తీసుకుంటారు.

టాక్సీలు అమెరికాలో ఉన్నంత బాగా లేకపోయిన్నపటికీ, ఫర్వాలేదనిపించాయి. 

అనుకున్న సమయానికి పోర్టు చేరుకున్న మాకు టాక్సీ స్టాండు నించే పైరేట్ల వేషధారణ లో ఉన్న సిబ్బంది స్వాగతం పలికారు.

ఒకతను వచ్చిన వాళ్లకల్లా గొంతు మీద పెద్ద కత్తి పెట్టి మరీ స్వాగతిస్తున్నాడు.

అతనితో పాటూ, నేనూ కాసేపు నటించి నవ్వుతూ ఫోటోలకు ఫోజులిచ్చేను.

ఈ నౌక పెద్ద షిప్పూ, చిన్న బోటూ కాని మధ్యస్తమైనది. మొత్తం పైరేట్ షిప్పు థీం కవడం వల్ల నల్ల రంగు, అస్తి పంజరాలు, ఒక కన్నుకి గంతలు కట్టుకున్న సముద్ర దోపిడీ దొంగలు, తుపాకులు మొ.న అలంకరణతో నిజంగా పైరేట్ షిప్పు ఇలాగే ఉండేదని అనిపింపజేస్తూ ఉంది.

షిప్పు ఎక్కే ముందే లైనులో నిలబెట్టి షిప్పులో జరగనున్న కథకు పూర్వ ఘట్టాన్ని ప్రదర్శించేరు.  

నిజమైన ఫీట్లు, తుపాకీ మోతలు, షిప్పు కేప్టెను అధికారిక ఆహ్వానం తో సందర్శకుల్ని గాథలోకి సహజంగా తీసుకెళ్లడం చాలా చక్కగా చేసేరు.

ఏడు గంటల ప్రాంతంలో చీకట్లు కమ్ముకునే సమయంలో నావ కదిలింది.

ఓపెన్ డెక్ లో అటు పది, ఇటూ పది వరసల్లో దాదాపు వంద మంది పట్టగలిగే బెంచీలు వేసున్నాయి. అన్నీ నిండిపోవడం విశేషం. ప్రతీ రెండు వరసలకు ఒక అబ్బాయో, అమ్మాయో ఏం కావాలన్నా చూసుకుంటూ ఉన్నారు. టిక్కెట్టులోనే భోజనం, కూల్ డ్రింకులు భాగం. ఆల్కహాళు కావాంటే మాత్రం విడిగా పే చేయాలి.

కూల్ డ్రింకులు వాళ్లే సీట్ల వద్దకు తెచ్చి ఇస్తారు.

నౌక బయలుదేరగానే ప్రదర్శన ప్రారంభం అయ్యింది.

అన్ని పైరేత్ల కథల్లాగే ఎక్కడో గుప్త నిధులకోసం బయలుదేరిన నౌక, సిబ్బంది, కానీ వారి దగ్గర సగం చినిగిన మేప్ మాత్రమే ఉండడం, మధ్యలో నౌకలో ఒకరి అత్యాశ వల్ల విలన్ల ప్రవేశం, నౌకని ముట్టడించడం, కొందరు సముద్రం పాలు కావడం, మంటలు, హాహాకారాలు, తుపాకుల మోతలు ఒకటేమిటి అన్నీ అత్యద్భుతంగా ప్రదర్శించేరు.

అందులో భాగంగా ఒకరిద్దరు నిజంగా అంతెత్తు నౌకలో నుంచి సముదరంలోకి దూకడం మాత్రం ఒళ్లు గగుర్పొడిచేలా చేసింది.

ఒక గంట పాటు కథ ప్రదర్శన, మధ్యలో భోజనానికి ఒక గంట బ్రేకు, చివరి గంట గానాబజానా సమయం తెలీకుండా గదిచిపోయింది.

మంచి వెన్నెల కస్తున్న రోజులు కావడం వల్ల మధ్యలో నిశ్శబ్దం ఆవరించిన   సమయంలో చల్లని వెన్నెల్లో సముద్ర ప్రయాణం ఎంత ఆహ్లాదంగా అనిపించిందో చెప్పలేను. అతి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న చుక్కలతో ఆడుకుంటున్న చందమామ చల్లని చిరునవ్వులు మా మధ్యా ప్రసరించాయి.

భోజనాలకు నౌకలోని లోపల భాగానికి దిగి వెళ్లాలి. అక్కడ ఎవరికి నిర్దేశించిన ప్రదేసలలలో వాళ్ల టేబుల్ దగ్గిర కూచోబెట్టి డిన్నర్ మళ్లీ అదే అమ్మాయి/ అమ్మాయి తీసుకొచ్చి ఇచ్చేరు.

ఏవో బర్గర్ల వంటివైనా బానే అనిపించేయి.

భోజనం కాగానే డెక మీదికి వెళ్లగానే ప్రతీ ఒక్కరినీ ఏ దేశం నించి వచ్చారో అడిగి వారి పాటల్ని వినిపించ్డం, అనుగుణంగా నాట్య ప్రద్రశనం బాగా అనిపించింది.

నౌక మొత్తంలో ఇండియా నుంచి వచ్చినవాళ్లం మేమే ఉన్నాం.

ఇడియా పేరు వినగానే హిందీ పాటొకటి వేసి చక్కగా బాలీవుడ్ డాన్సు చేసి నమస్కారాలు చేసేరు చివర.

అందులో భాగంగా డాన్సుకోసం స్తేజీ మూదకు పిలవగానే పిల్లలూ, సత్య నన్ను ముదుకు తోసి తప్పుకున్నారు.

అలా స్తేజీ మీదికి వెళ్లిన నేను ఆ తర్వాత షిప్పు మొత్తం గ్రూపు డాన్సుల వరకు నేను స్టేజీ మీదే ఉండిపోవలసి వచ్చింది.

మొత్తానికి ఆ సాయంత్రం ఎంతో ఉత్సాహపూరితంగా బాగా గడిపేం.

కాన్ కూన్ వెళ్లినవారికి ఈ టూరు ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుందనడంలో సందేహం లేదు.

తిరిగి వచ్చేటపుడు సమయం పదవడంతో టాక్సీకి ఇరవై డాలర్లు ఇవ్వవలిసి వచ్చింది.

ఇలా సమయాన్ని బట్టి మార్చేయడం అంతటా ఉన్నా సగానికి సగం పెంచేయడం లో ఇండియాకి ఏ మాత్రం తీసిపోలేదు ఇక్కడి వాళ్లు.

*****

(ఇంకా ఉంది) 

ఫోటోస్ కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి – 

Please follow and like us:
error

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *