నిన్ను చూడకుంటే నాకు బెంగ

-జానకీ చామర్తి

తలుపు తీయంగానే విసురుగా తాకిన హేమంతగాలికి కట్టుకున్న నూలు చీర ఆపలేక వణికింది విజయ. అమ్మ చీర , రాత్రి రాగానే పెట్లోంచి తీసి కట్టేసుకుంది .. చూసుకు నవ్వుకుంది, పెద్దవాళ్ళచీరలా ఉందని.నీళ్ళ పొయ్యి ముందుకు వచ్చి , మోకాళ్ళు మునగదీసుకు కూచుని , అరచేతులు చాపి మంట వేడికి వెచ్చపెట్టి చెంపలకు తాకించుకుంటోంది. నీళ్ళకాగులో నీళ్ళు కాగే కళపెళా చప్పుడు వింటూ కేకెట్టింది, “ నీళ్ళు కాగాయి, ఎవరు పోసుకుంటారు “ అంటూ.

“ మంట కాస్త ఎగదోయండి , అమ్మాయిగారూ , ఎప్పుడొచ్చారు “ అడిగాడు రంగన్న , ముసలి పాలేరు , ఆ అడగడం ఎందుకొచ్చారు , అన్నట్టుంది అని విసుక్కుంటూ .. “రాత్రి” , అంది విజయ.
మడి చీర సరిచేసుకుంటూ కాఫీగ్లాసు తెచ్చి కిందెట్టి , అక్కడే నుంచుంది అమ్మ , పక్కనే ఉన్న  పీట లాక్కుని కూచుని, కాఫీ చప్పరిస్తూ తాగుతోందివిజయ , స్వర్గం లో ఉన్నట్టుంది అనుకుంటూ.

“ అబ్బాయికి , చెప్పే వచ్చావా “  అమ్మ. ఆ మాటలో అనుమానధ్వనికిచర్రుమంటూ ,“చెప్పకుండాఎందుకొస్తాను, ఆయనే ఎక్కించారు బండి “ అంది.
“ హఠాత్తుగా  వచ్చావని అడిగానే బాబూ “ అంటూ“ ఏం కూర చేయనూ , నీకిష్టమైన వంకాయముద్దకూరచేస్తానుసరేనా.. ,పిల్లఎలాచిక్కిపోయిందోనమ్మా..”
అనుకుంటూ  వంటింట్లోకి వెళిపోయిందావిడ.

చంటివాడికి పోయడానికి వేడినీళ్ళు తీసుకోవడానికి వచ్చిన వదిన కాంతం , “ కృష్ణగారి మీద అలిగావేంటోయ్ విజయా! మా తమ్ముడు ఏం సినిమాకి తీసుకెళ్ళనన్నాడా , నువు చెప్పినమాట వినలేదా , ఏమయ్యిందేమిటి , చెప్పా పెట్టకుండా ప్రత్యక్షమయ్యారు తమరు , “ అంది ఆటపట్టిస్తున్నట్టుగా.ఉడుక్కుని “ అదేం లేదు  “ అంది విజయ, కాఫీగ్లాసులోకి చూస్తూ.
కాంతం నవ్వి నీళ్ళు తీసుకు వెళిపోయింది.

లేచి లోపలకి రాబోతున్న విజయకు అన్నగారు ఎదురయ్యాడు,
“ఈ కొత్తబండి ఏమిటే.. బావుంది,టక్కున వక్కదానివే ప్రయాణం చేసి వచ్చేయగలిగావు,బావగారు ఎలా ఉన్నారు , తీసుకురాలేదేం “ అడిగాడు అన్నగారు.
ఏమనాలో తోచలేదు విజయకి.
“ అవును బావుంది, ఆయన బావున్నారు “ అంటూ లోపలకి వెళిపోయింది.

నీళ్ళగదిలో స్నానం చేస్తున్న విజయకి , పనిమనిషి లక్ష్మి తల్లిని అడగడం వినిపిస్తోంది.“ ఏంటమ్మా, అమ్మాయిగారు ఒక్కరే వచ్చేసారు, మొన్నేగా కాపురానికి దింపొచ్చారు మీరు , అల్లుడుగారు రాలేదా” అంటూ. జవాబుగాతల్లి ఏమందో వినిపించలేదు .

వంటయ్యింది, వడ్డించేసా రండన్న అమ్మ కేకకి , పరుగెత్తికెళ్ళి, నాకూ పెట్టెయ్యమంది విజయ.
అన్నగారు, అన్నగారు తో కలిపి భోజనానికి ఉపక్రమించింది. అమ్మ వడ్డిస్తుంటే కూచుని తినడం ఎంత బావుంది అనుకుంటూ.అమ్మ చేసిన వంకాయకూర .. ఆ రుచికి పరిసరాలు తెలియడంలేదు, ఉసిరికాయపచ్చడిలో ఇంకాస్త కమ్మనినెయ్యి వంపుకుంది. ఈ చిలకడదుంపఆనపకాయముక్కలపులుసు , అమ్మ తప్ప ఇంకెనరైనా బాగా చేయగలరా..తన్మయంగా తింటున్న విజయ ఉలికిపడింది.

నాన్న అడుగుతున్నదానికి చెప్పవేం “ అన్న గారి మాటతో ఈలోకంలోకి వచ్చింది.
“ ఏమ్మా, ఇలావచ్చేసావ్, విషయం చెప్పవూ, ఏం జరిగిందీ “ తండ్రి అడుగుతున్నాడు …
అన్న  నిశ్శబ్దంగా , విజయ ఏం చెపుతుందో వినడానికి సిద్ధంగా ముద్ద చేత్తో పట్టుకు ఉన్నాడు.

వడ్డిస్తూన్న అమ్మ మడి చీరలో ఉందని కూడా మరచిపోయి, గభాలున లేచి అమ్మని చుట్టుకుపోయి,
“ అమ్మా! నా వంట నాకు బాలేదు, అయినా నీ చేతి వంట తినాలనిపించింది, అమ్మా!  బెంగడి అందరనీ చూడాలనిపించి వచ్చేసాను, నిను చూడాలని , పట్టుకు కూచోవాలనిపించింది ఒకసారి.  అంతే, నేనేం దెబ్బలాడి వచ్చేయలా. మళ్ళీ మధ్యాన్నం బండెక్కించేయండి , వెళిపోతాను”  అంటూ ఆపుకోలేక వెక్కిళ్ళు పెడుతూ ఏడవడం మొదలెట్టింది విజయ.

తండ్రికి , అన్నకి  తేలికపడి పెదవులపై నవ్వొచ్చినా .. కళ్ళు మాత్రం చెమర్చాయి తడితో.  పిల్లవాడికి అన్నంపెడుతూ , “అత్తయ్యా కాస్త పప్పు వెయ్యండి “, అని అడుగుతూ అక్కడకొచ్చిన వదిన కాంతం కు కూడా కన్నీరు పొంగుకొచ్చింది.

నిబ్బరంగా ఉన్నది అమ్మే. విజయని పట్టుకు ఆపేక్షగా వెన్ను నిమురుతూ , తల చేత్తో రాస్తూ..నెమ్మదిగా” ఓసి పిచ్చిపిల్లా! ఇంతేనా నాకోసమా పరిగెట్టుకొచ్చావు. అమ్మ కోసమా, వెర్రిదానా.. అమ్మ ఎప్పుడూ నీకోసం ఉంటుంది,  ఎప్పుడొచ్చినా ఎలా వచ్చినా. సరేనా,దా కూచో, కడుపు నిండాఅన్నం తిను  ముందు“ అంది  చల్లగా అన్నపూర్ణలా.
ఆ అమ్మ కంచం లో వడ్డించినది అన్నంతో పాటు , 
చెక్కుచెదరని ప్రేమ ధైర్యం నమ్మకం కూడా .

****

Please follow and like us:

3 thoughts on “నిన్ను చూడకుంటే నాకు బెంగ (కథ)”

  1. చాలా బాగుంది జానకి గారు. ఎందుకో కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి.

  2. ఈ కధ నిజానికి చాలా దగ్గరగా ఉన్నభావన కలిగింది ధన్యవాదాలు

  3. పాపం..తల్లి వంట రుచి చూడటానికి ఇంటికి వస్తే ఎన్ని ప్రశ్నలు వేసారో?
    మరి తరువాత ఎం జరిగింది కూడా రాయండి నెక్స్ట్ scene ఏమయి ఉంటుంది అని కుతూహలం గా ఉంది

Leave a Reply

Your email address will not be published.