కాలం ఎదుట సమాజం -ఎల్ ఎన్ కొల్లి కాలం పరచిన సామూహిక జీవన మార్గంలో మనిషి ఒంటరిగా నడవడు— అతని అడుగుల వెనుక తరతరాల శ్వాస నిశ్శబ్దంగా నడుస్తూ ప్రతి పాదముద్ర ఒక చరిత్ర ప్రతి మలుపు ఒక సామాజిక పరీక్ష పువ్వుల మధ్యనే ముల్లు అభివృద్ధి పక్కనే అన్యాయం సౌకర్యాల నీడలోనే వేదన వాటిని గుర్తించడమే సమాజపు తొలి పరిపక్వత భయాలు గాలిలా వ్యాపిస్తాయి వీడ్కోలు మౌనంగా అలవాటవుతాయి ఒకప్పుడు కార్చిన కన్నీళ్లు కాలపు మట్టిలో […]
Continue Reading
మారాల్సింది మనమే – సాయి కిషోర్ గిద్దలూరు మారాల్సింది మనమే కాలాన్నే మారమని ఎలా అంటావ్… అనుకోకుండా జరిగే పరిణామాలకు కాలాన్నే నిలదీస్తావా? అలాగైతే ముందుగా నిన్ను నువ్వు నిలదీసుకోవాలి… నువ్వేం చేస్తున్నావ్ మాటలతో సరిపెడుతూ ముచ్చట్ల నడుమ కాలంతో గడిపేస్తున్నావ్… ఎవరిది తప్పు సమయందా లేక నీదా? ***** సాయి కిషోర్ గిద్దలూరునా పేరు గిద్దలూరు సాయి కిషోర్. మా ఊరు రాయదుర్గం అనంతపురం జిల్లా ఆంధ్రప్రదేశ్. నా తల్లిదండ్రులు మురళి,లక్ష్మి. నాకు చెల్లెలు ఉంది. ఎక్కువగా […]
Continue Reading
మార్పు -ఎరుకలపూడి గోపీనాథరావు అగచాట్ల పోటులను, అదవదల కాటులను, వంచనల పాటులనూ అమితంగా అనుభవించిన ఆతనిని బాధల గిలి ఇక ముట్టలేదు! ప్రభుత్వ ప్రణాళికల ప్రదర్శనల చేత, పాలకుల ప్రతిజ్ఞల ప్రవాహల చేత, బాబాల భవిష్య వాణి ఫర్మానాల చేత, జాతక చక్ర తంత్ర జాల తీర్మానాల చేత అనేక మార్లు మోసగించబడి విసిగి వేగి వేసారిన అతనిని పరాభవాల గేళి ఇక చుట్టుముట్ట లేదు! ఆశల పత్రాలను రాల్చే శిశిర కాలానంతరం అభిలాషలను వికసింపజేసే వసంత […]
Continue Reading
బ్యాంకాక్ నగరం -డా.కె.గీత బ్యాంకాక్ నగరం సంధ్యాకాంతులకివతల మత్తుగా ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ ఉంది అంతా అతనూ ఆమె కాని శరీరాన్ని చూస్తున్నారు నాకు పైకి మిసమిసా మెరుస్తూన్నా లోపల పుళ్ళు పడ్డ దేహం మీద మచ్చలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి ఆమె నునుపైన దేహాన్ని కళ్ళతో తాగడం వేళ్ళతో తాకడమేనా లక్ష్యం? కళ్ళలో వలపు వెనక కడుపులో సుడి తిరిగే ఆకలిని తాకిచూడు ఆమెవరో తెలుస్తుంది అతనెవరో తెలుస్తుంది మైమరపు రంగుల కాన్వాసు మీద ఎవరేం గీస్తే అలా […]
Continue Reading
కన్నీళ్ళ పంటనూర్పు -గవిడి శ్రీనివాస్ ఈ పొలం పై నిలిచే వరి దిబ్బలు కాసేపైనా ఆనందాన్ని ఎగరనీయటం లేదు వర్షంలో మునిగిన పంట మాదిరి అప్పుల్లో తడిసిన బతుకు మాదిరి ఆదుకోని ధరలతో పతనమైన చిరునవ్వు మాదిరి రైతు కళ్ళల్లో మిరప మంటలు రేపుతూ ఉల్లికోసి కన్నీళ్ళను తోడుతున్నవి. పంట నూర్పు పసిడి కల అనుకుంటే పొరపాటైపోలా మద్దతు ధర ముంచిపోయాక తేరుకోవటం తెల్ల ముఖం వేయటం అలవాటైపోయింది. పైరు ఎండిపోతే తడబడ్డాం పురుగు కొరుకుతుంటే దిగులు […]
Continue Reading
నువ్వు అణుబాంబువి -తోకల రాజేశం అయ్యో నా తోడబుట్టిన చెల్లెలా! వాని దృష్టిలో మనుషులంటే రెండే జాతులు తల్లీ!! ఒకటి నీచ జాతి రెండోది ఉన్నతమైనజాతి మనుషుల రక్త నాళాల గుండా మతాలు పారుతున్నంత సేపు ఆలోచనా లోచనాలమీద కులాలు సవారీ చేస్తున్నంత సేపు మానవత్వానికి చిరునామా దొరుకుతుందా చెప్పు? నిన్ను నీచమైన జాతిదానిగా శపించి బందీఖానాలో వేసిన వాడు నీకసలు స్వాతంత్రయమే లేదని మంత్రాల నోటితో పలికించిన వాడు వాని మెదడు మీద దేవుడై కూర్చున్నాడు […]
Continue Reading
తరలిపోయిన సంజ -ఉదయగిరి దస్తగిరి కాగుతున్న బెల్లంగోరింటాకు వాసనలా నేరేడి సెట్టుకింద నవ్వుతుంటే రాలుతున్న పండ్లన్నీ వేళ్ళకి నోటికి కొత్త రంగుమాటల్ని పూసేవి పొంతపొయ్యిలో కాల్చిన రొట్టెని బతుకుపాఠంలో ముంచి తినిపిస్తుంటే కాలిన మచ్చలన్నీ బెల్లమేసిన పెసరపప్పులా పచ్చగా మెరుస్తూ ఆకలిబానల్లోకి జారిపోయేవి సీకటయ్యాలకి రాత్రిని కోళ్లగంప కింద మూయాలని దంతె పట్టుకొని అరుగులెక్కి దుంకుతుంటే చెక్కభజనలో ఆడగురువులా కనిపించేది ఘల్లుమనే యెండికడియాల సందమామల్ని సూసి పూలచెట్టు జామచెట్టు కాళ్ళమ్మడి రంగు కోడిపిల్లల్లా తిరుగాడేవి ఉసిరికాయని ఉప్పుతోకలిపి […]
Continue Reading
అమ్మ (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – మంజీత కుమార్ అడగకముందే శరీరాన్ని చీల్చి జన్మనిచ్చాను ఎన్నో ఊసులు చెబుతూ జోలపాటలు పాడాను ఆకలి అని చెప్పకముందే నేను పస్తులు ఉండి మరీ నీ కడుపు నింపాను అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్నప్పుడు నా ఆరోగ్యాన్ని పట్టించుకోక నీకు సపర్యలు చేశాను పరీక్షల వేళ తోడుగా ఉంటూ నీకు గురువై అక్షరాలు దిద్దించాను నీకు కష్టం వస్తే నేను కన్నీరు కార్చి నువ్వు విజయం సాధిస్తే నేను […]
Continue Readingతారామణి (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – గోమతి(సుమచంద్ర) ఆమె లోకానికి తొలి వేకువ చిరు కువ-కువల ఉదయాలకు వేదిక ఆమె లేకుంటే పుట్టుక…, తన మనుగడే ప్రశ్నార్థకమవుతుందని వెర్రిగా చూస్తుంది అణువంత ప్రేమకే అంబరాన్ని తాకే ఆమె ప్రేమ… ఓ పసి వెన్నెల అమాయకత్వం ఇసుమంత ఆప్యాయతకే నిత్యవసంతమై ముంగిటనుండే హరితం తనువంతా తరువై, ప్రతి అణువు త్యాగంతో నిండిన సైనికుడై అంకితం అంటుంది ఆమె బ్రతుకు మనసంతా మమతల కొలువై హారతులు […]
Continue Reading
దీపం వెలిగించాలి (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – ములుగు లక్ష్మీ మైథిలి ఒక పాలు గారే చందమామను రాహు, కేతువులు మింగివేసినప్పుడు కూడలిలో నాలుగు కొవ్వొత్తులు వెలిగించినపుడు వెన్నెల కాంతి వెదజల్లదు కొన్ని గొంతులు కలిసి ఆక్రోశిస్తూ న్యాయం కావాలనే నినాదాలతో రోడ్డెక్కి దిక్కులు దద్దరిల్లేలా అరిస్తే భీతిల్లిన బాధితుల ఆక్రందనలు ఆగిపోవు అమ్మల పేగులు మెలిపెట్టినపుడు మీడియా ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తే కడుపులో రగిలిన చిచ్చుతో జవాబులన్నీ నిప్పురవ్వలే చిమ్ముతాయి ఆరిపోయే […]
Continue Reading
నేల మీద నడక – నర్సింహా రెడ్డి పట్లూరి నేల నిండా పరుచుకున్న దారులు కాదని.. ఆకాశంలో లేని గీతల్ని ఊహించుకొని మరీ..! దేని కోసం దేన్ని కోల్పోతామో కోల్పోతే గాని అర్థం కాదు. అన్ని సార్లు దిద్దుబాటు ముగ్గు చెల్లుబాటు అవ్వదు. ప్రయాణానికి ప్రాణం వేగం. కక్ష్య దాటితే వేగం ప్రమాదాన్ని కౌగిలించుకుంటుంది. ఒకవైపు గాయాల పాలవుతూనే మరో వైపు దిగ్బంధం. నాణానికి రెండు వైపులా శూన్యం రంగురంగులుగా ఆవహిస్తుంది. దిగ్మండలం ఒక అద్భుతమైన కాంతుల […]
Continue Readingఆ కాగితం నా సహచరుడు – సాయి కిషోర్ గిద్దలూరు సుగంధద్రవ్యాలు నాలోనే నేను దాచుకున్నాను అవి కనిపించవు, నా హృదయాలలో దాగున్నాయి. కనివిని ఎరుగని చోటు లేని అంతరంగంలో నేను ఒంటరివాడినైనప్పుడు నాలో ఆ ప్రశాంతత, సంతోషపు హాయిగా, ఆలోచనాత్మకంగా నా సిరాతో ఆ కాగితం పై నాలుగు వాక్యాలు రాస్తే ఎంతో ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, అందుకే నాలో నేను ఆ కాగితంగా ఒంటరినై తపిస్తూ, ప్రవహిస్తూ ఎప్పటికీ ఎన్నటికైనా నేను ఒంటరివాడినే కానీ నాతో ఆ […]
Continue Readingదుర్దశ దృశ్యాలు -ఎరుకలపూడి గోపీనాథరావు వ్యాపార వాతావరణ కాలుష్యం దట్టంగా వ్యాపించిన బజారు వంటి సమాజంలో బహు విధాల వస్తువులుగా మార్పిడి చెందుతూ త్రోసుకుంటూ, రాసుకుంటూ సర్వత్రా మానవాకృతుల మాదిరి దివారాత్రులూ దిర దిరా సంచరించే ఆకారాలు మర తోలు బొమ్మల ఆకృతులే! అచ్చమైన మానవుని దర్శన భాగ్యం అందడం అతి కష్టమిక్కడ! సంబంధాలన్నీ ఆర్ధిక ప్రయోజనాల అయస్కాంతాల నంటి ఉండే కఠిన ధాతు శకలాలైన దైన్యం అంతటా విస్పష్టమిక్కడ! ఇక్కడి ప్రతి కూడలి ధనం లావాదేవీల […]
Continue Readingఆమె దేవత (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – సురేష్ బాబు ఆమె దేవత…! ఆమె నింగిని ముద్దాడిన చోటే వెన్నెల పుట్టింది ఆమె చూపుల అమ్ము తగిలి నేల గుండె నిలువునా పులకలు పొడిచే పచ్చని కోరిక పుట్టుకొచ్చింది ఆమె నీలికళ్ళ నీడ నేల అద్దంలో సంద్రమై పొంగింది ఆమె నవ్వుకు చీకటి తెర తూట్లుపడి చుక్కల జననం జరిగింది గాలి కెరటాలపై తొలి పాట పల్లవి మోసుకొచ్చిన ఆనవాలు ఆమె గొంతు […]
Continue Reading
ఐనా..నేను ఓడిపోలేదు (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – బి.కళాగోపాల్ నీ మనోవాంఛలు తీర్చుకోవడానికి నన్నో దేవిని చేసి పూజించావు/ నీ దైహికవాంఛలు తీర్చుకోవడానికి నన్నో వేశ్యను చేసి రమించావు/ శిరోముండనాలు, సతీసహగమనాలు, అలనాటి సనాతన సాంప్రదాయమన్నావు/ గడపదాటని కట్టడి బతుకుల గానుగెద్దు చాకిరీలు/ నోరువిప్పనీయని కంటిచూపుల శాసనాలు/ ఒకప్పటి పురాతన ధర్మమన్నావు/ మరి నేటి యుగధర్మమేమి బోధిస్తుంది అనాది పురుషా?!/ అలాగా తల్లులపై అత్యాచారం మినహా / అంటుడు ముట్టుడు అన్నింటికి అంటున్న […]
Continue Reading
మళ్ళీచూస్తానా! (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – మళ్ళ.కారుణ్య కుమార్ మళ్ళీ చూస్తానా చిరు చినుకుల తాకిడికి పరవశించి తాండవం చేసిన ఆ మట్టి రేణువుల ఆనందాన్ని! చినుకును ఆలింగనం చేసుకున్న ఆ మాగాణిలో రేగిన సుగంధాన్ని! పూల వెల్లువై మురిసిపోతూ సిగ్గు పడుతూ మెల్లమెల్లగా నేల రాలుతున్న ఆ చినుకులుతో కరచాలనం చేసి వెళ్లివిరిసిన ఆ సూర్య కిరణాలు స్పృశించిన హరివిల్లును! మళ్ళీ చూస్తానా రహదారికి ఇరువైపులా నిటారు చెట్టుల చిటారు కొమ్మలకు […]
Continue Readingపరాజితుణ్ణి -ఉదయగిరి దస్తగిరి రంగుపూసల్లాంటి నవ్వుల్ని ఆమె పెదవుల నుండి లాక్కుంటాను మాటకత్తినిసిరి కళ్ళలో నిద్రని హత్య చేస్తాను ఏడాదంతా శిశిర ఋతువుని శరీరమంతా పండిస్తాను వాడిన పువ్వవుతుందనుకుంటే సీతాకొకచిలుకలా నన్ను స్పర్శిస్తూ పాత ప్రేమని మాగిన పండులా గుండెకు తినిపిస్తుంది నిద్రిస్తున్న పాప పసితనాన్నంత ఒంట్లోకి వొంపి తానో పాపవుతుంది నావొడిలో ఆక్షణం గతం నీటిబుడగై నేనో ప్రేమకొలనవుతా కలువ తానై రాత్రికి వెన్నెల చిత్రాల్ని గీయిస్తూ రోజుల పేజీలని తిప్పేస్తుంది దాయాదిరాళ్ళో పొరుగింటి కొప్పులో […]
Continue Reading
స్వల్పధరకే నిద్ర (కవిత) – శ్రీ సాహితి నిద్రను అమ్మే సంత ఇంకా తెరచుకోలేదు నీలో జేబు నిండా తృప్తితో కొనే స్తోమత ఉంటే అతి స్వల్ప ధరకే పెద్ద మొత్తంలో నీకే అమ్ముతుంది. పడక, పరుపు, మత్తు, మైకం అక్కరలేని కళ్ళు స్వేచ్ఛగా నీకు కాస్తా దూరంగా తీసుకెళ్ళి ఏది గుర్తుకురాలేంత ప్రదేశంలో వదలివస్తాయి నిన్ను. ఒక్కడివే సంతోషంగా మేల్కొని తిరిగిస్తుంటే మెరిసిపోతూ మురిపిస్తాయి. ***** సాహితి -మా ఊరు అద్దంకి, ప్రకాశం జిల్లా, (ఆంధ్రప్రదేశ్.) […]
Continue Reading
కన్నీటి ఉట్టి (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో తృతీయ బహుమతి పొందిన కవిత) – వేముగంటి మురళి ముడుతలు పడ్డ ముఖం చెప్పకనే చెపుతుంది ఇంటిని అందంగా తీర్చిదిద్దినందుకు అమ్మకు మిగిలిన నజరానా అదే అని పిల్లల్ని పెంచుతూ పందిరెత్తు ఎదిగి వంటింట్లో పొయ్యిముందు వాలిన తీగలా నేలకు జారడమే అమ్మతనం పని కాలాన్నే కాదు అమ్మ విలువైన ఆనందాన్ని తుంచేసి గడియారం ముళ్లకు బంధించేస్తుంది అందరూ కళ్ళముందు తిరుగుతున్నా లోలోపటి కన్నీటి నదిలోని కైచిప్పెడు దుఃఖాన్ని దోసిట్లోకి తీసుకోరెవరు బాపైనా […]
Continue Reading
ఎర్రచీర (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో ప్రత్యేక బహుమతి పొందిన కవిత) – పెనుగొండ బసవేశ్వర్ రోజు సాయంత్రం చిరు చీకట్లు ముసురుతుండగా చెమటలు కక్కి వచ్చిన అమ్మ కూలి దేహం తాగుబోతు నాయన బెల్ట్ వాతలకు చిట్లిపోయేది విరుచుకుపడుతున్న రాక్షసుడి వికటాట్టహసాల మధ్యన అమ్మ కన్నీటి రాగం గాలిలో దూదిలా తేలిపోయేది రాలిపోయిన పక్షి ఈకలా దేహం, నేలకు అతుక్కుపోయేది పొలంకాడ బొబ్బలెక్కిన అమ్మ చేతులకు పొర్లుదెబ్బలు బహుమానంగా ఇచ్చి నోటికాడి ముద్ద లాక్కుపోయిన నోట్లన్ని కల్లు కాంపౌండ్ […]
Continue Readingఒకటే అలజడి -గవిడి శ్రీనివాస్ అలసిన సాయంత్రాలు సేదీరుతున్న వేళ మంచు వెన్నెల కురిసి చల్లని గాలుల్ని ఊపుతున్నవేళ నాతో కాసేపు ఇలానే మాట్లాడుతూ వుండు అలా నా కళ్ళల్లోకి ప్రవహిస్తూ వుండు సమయాలది ఏముందిలే మనసు కాసింత ఊసులతో కుదుటపడ్డప్పుడు . ఈ క్షణాల్ని ఇలానే పదిల పరచుకొంటాను. నీతో మాట్లాడుతుంటే రేగే అలజడిని ఆస్వాదిస్తాను. గుప్పెట్లో కాసిన్ని చిరు నవ్వుల్ని వొంపెయ్. అవి మల్లె లై వికసిస్తుంటాయ్. అలా కదిలే మేఘాల్ని చూడు మనల్ని […]
Continue Reading
ఏంచెప్పను? (డా||కె.గీత ఉత్తమ కవితా పురస్కారం & నెచ్చెలి-2025 పోటీలో ప్రథమ బహుమతి పొందిన కవిత) – పద్మావతి రాంభక్త ఏమని చెప్పను లోలోతుల్లో మనసుకు ఉరేసే దుఃఖముడులు ఎన్నని విప్పను గోడపై కదిలే ప్రతిముల్లూ లోపల దిగబడి అల్లకల్లోలం చేస్తుంటే ఏమని చెప్పను నా మౌనానికి గల కారణాలకు రంగురంగుల వస్త్రాలు తొడిగి గాలిలోకి ఎగరేస్తుంటే ఏంచేయను నా పెదవులపై తూలిన ప్రతి పలుకును మసిబూసి మారేడుకాయను చేసి పుకారులను వీధివీధిలో ఊరేగించి కృూరంగా ఉత్సవాలు […]
Continue Reading
నేనొక జిగటముద్ద (నెచ్చెలి-2025 పోటీలో ద్వితీయ బహుమతి పొందిన కవిత) – జె.డి.వరలక్ష్మి గురితప్పి పోవడంలేదు నా ఆలోచనలు నువ్వు కానుకిచ్చిన కపట ప్రేమను గుచ్చి గుచ్చి చూపిస్తూ పొడుచుకుంటూ పోతున్నాయి.. మెదడులో దాగిన మోసాన్ని అరచేతుల్లో పులుముకొని వెన్నంటే ఉంటానని నువ్వు చేసిన ప్రమాణాలు గుండె గోడలకు బీటలు తీసి ఉప్పొంగుతున్న రక్తంబొట్లను కన్నీరుగా నేలరాలకముందే ఆవిరి చేస్తున్నాయి.. విసురుగా నోటి నుండి వచ్చే ఆ మాటల నిప్పురవ్వలు నన్ను నిలబెట్టి నిలువెల్లా దహించేస్తాయి.. నాకెంత […]
Continue Reading
మరియొకపరి -దాసరాజు రామారావు గుప్పెడు మట్టి పరిమళాన్ని, ముక్కు పుటాల్లో నింపుకొని, కాక్ పిట్ బాహుబలి రెక్కల్లో ఒదిగి కూర్చున్న. బతుకు సంచిలో కొన్ని తప్పని సరి ప్రయాణాలకు జాగా వుంచుకో వల్సిందే. కొలతలు వేసి, లెక్కలు గీసి ప్రేమల్ని కొనసాగిస్తామా? కాదు గద! పరాయి రుచుల మర్యాదల్లో తడిసిన్నో, ఆ పిల్ల ఆగని ఏడుపుల్లో తడిసిన్నో, అందరు చుట్టువున్నా , ఒంటరి మూగగా, మాగన్నుగా. ఆత్మలు తలుపులు తెరచుకొన్నయి. ఆలింగనాలు ఆనంద భాష్పాలైనయి. నాలుగేళ్ళ చిన్నది “ […]
Continue Readingవిలక్షణుడు -ఎరుకలపూడి గోపీనాథరావు పోగు బడుతున్న చీకటి పొరలను ఓర్పుగా ఒలుచుకుంటూ దారిలో దేదీప్యమానంగా ఊరేగుతున్న దేవునికి ఆత్మ నమస్కారాలనర్పిస్తూ అతడు పయనిస్తున్నాడు! పొగలూ, సెగలూ తాకే తావుల్లో మంటలుంటాయనీ నడక తడబడే బాటల్లో ఎత్తు పల్లాలుంటాయనీ ఎదుటి వారి కంఠ స్వరాలలోని వైవిధ్యాలూ స్పర్శలలోని వ్యత్యాసాలూ వారి ఆంతర్యాన్ని వ్యక్తీకరిస్తాయనీ బాల్యంలోనే బ్రతుకు నేర్పిన అనుభవాలను మననం చేసుకుంటూ అతడు ప్రయాణిస్తున్నాడు! ఉన్న మనో నేత్రాలతోనే తాను చర్మ చక్షు ధారులకన్నా ఉన్నంతంగా జీవిస్తున్నందుకు మానసికంగా […]
Continue Reading
మనమే… మనలో మనమే – రూపరుక్మిణి.కె ఇంకా… అంటారానితనం వుందా!!!! అంటాడో అమాయక జీవి! ఇక్కడ వున్నదంతా వెలివేతల్లోని అంటరాని తనమే, అస్పృశ్యతే, కాదనలేని నిత్య సత్యమే, అయినా.. ఏది ఏమైనా… పుస్తకాల్లో వెలివేస్తాం. బింకాలుపోతాం, డాంబికాలు పలుకుతాం. అంతా అటుమల్లగానే, గారడి ఆట మొదలెట్టి లో లోపల ఈ అంటూ, ముట్టుని మెదళ్ళలో కోట కట్టి పాలిస్తాం. రంగు ఇంకో రంగుని బుద్ది మరో బుద్దిని అన్యాయం న్యాయాన్ని అబద్దం నిజాన్ని కులం ఇంకో కులాన్ని […]
Continue Reading
ప్రయోగశాల -డా. కొండపల్లి నీహారిణి అప్పుడు అమ్మ వండిన కూరలో రుచి ఇప్పటికీ మనసు పొరలలోన వరుస పెట్టి కథలు కథలుగా రాస్తూనే ఉన్నది అమ్మగా నేను వండినా నాన్న కొత్తగా ఇప్పుడు వండినా అర్థం కాని అరుచి ఆ రుచినే గుర్తు చేస్తున్నది ‘వాటమెరిగిన’ ‘చేతివాటం’ వంటి పదాలు పంట కింద రాళ్లవుతున్నాయి నాలో నుంచి అమ్మతనానికి వాళ్లలో నుంచి కోరికల అంపకాలకు మనకు తెలిసిన చెయ్యి తీరు చిరు చిరు చిట్కాలు ఇప్పుడు ఎందుకో […]
Continue Reading
శరసంధానం -శీలా సుభద్రాదేవి ఒకసారి ప్రశ్నించాలి అని అనుకుంటూ అనుకుంటూనే ఏళ్ళకి ఏళ్ళు నడుచుకుంటూ వచ్చేసాను ఏమని ప్రశ్నించాలా అని ఆలోచిస్తే సమాధానాలెట్లా రాయాలో నేర్పించారు కానీ బళ్ళో పదేళ్ళ చదువు కాలంలో తదనంతర చదువుల్లోనూ ఏ ఒక్క మాష్టారూ కూడా ప్రశ్నించటం మాత్రం నేర్పలేదు. ఎక్కడో ఏదో పురుగు దొలిచి అడగాలనుకునే ప్రశ్న ఎర్రని చూపు తాకి మసై రాలిపోయేది మాటిమాటికీ ప్రశ్నే కొక్కెంలా నావెనుక ఎప్పుడు తగులుకొందో గానీ నా అడుగులు ముందుకుపడకుండా నిత్యమూ […]
Continue Reading
నిశ్శబ్ద నిష్క్రమణం -డా.సి.భవానీదేవి ఏదో ఒకరోజు ఈ ప్రపంచానికి తెలుస్తుంది నేను వెళ్ళిపోయానని గుండెలనిండా దేశప్రేమ నింపుకున్న బాల్యం ఎదిగినకొద్దీ వీరరక్తమై ఎగిసిపడింది నా జీవితంలో గాయాలు, విజయాలు, ఓటములు అన్నీ మాతృభూమి కోసమే అయినప్పుడు ఏ గడ్డమీద అడుగుపెట్టినా నా కాళ్లకుండే నేల తడిమాత్రం ఇగిరిపోదు కదా విదేశంలో మారువేషంలో మనుగడ సాగించినా అక్కడిభాషా, వేషాలను అనుసరించినా అక్కడే నా సహచరిని ఎదజేర్చుకున్నా నడిచిన దారిలో ఎన్ని మందుపాతరలున్నా ఆగిందిలేదు అలిసిందిలేదు పట్టుపడతాననే భయం అసలులేదు […]
Continue Readingవికసించే సందర్భాన్ని కలగంటూ -గవిడి శ్రీనివాస్ మౌనంగా ఉండే మనసు రెప్పల పై ఎగిరే తూనీగలకి స్పందిస్తుంది. ఈ కాసింత మౌనం చూపులతో మాట్లాడుతుంది. విరిసే గులాబీల మీద మెరిసే రెమ్మల మీద కాంతిని ఈ కళ్ళలోకి ప్రవహింప చేస్తుంది. పువ్వు సహజంగానే వికసిస్తున్నట్లు మనసు మౌనంగానే పరిమళిస్తుంది. సమాధాన పరచలేని ప్రశ్నలకి ప్రకృతి ధర్మం జవాబు ఇస్తుంది. నా చుట్టూ వీచే గాలులు ఊగే ఆకులు మనసుని ముంచి పోతుంటాయి. నేను నా కలల ప్రపంచంలో […]
Continue Reading
సరికొత్త గ్రంథం – శింగరాజు శ్రీనివాసరావు అవును..ఆమె ఒక దేవత ప్రాణంతో కదులుతున్న సాలభంజిక “దేవత” అనబడే కిరీటం కోసం తనకు తానే శిలువ వేసుకుని చిరునవ్వులు చిందిస్తూ సాగే ఓ అపర కరుణామయి తలంబ్రాలు పోసినవాడు జులుంచేసినా కడుపున పుట్టినవాడు హఠం వేసుకున్నా అమ్మ మేకప్ లోని అత్త అసహ్యించుకున్నా మామ పేరున్న మగాడు హూంకరించినా వానకు తడుస్తున్నా కదలని గేదెలా మౌనంగా భరిస్తూ సాగిపోవాలి గాలి కొట్టిన బెలూన్ లా భర్త ఊరంతా తిరుగుతున్నా […]
Continue Reading
ప్రయాణం -అనూరాధ బండి కిటికీ అంచులు పట్టుకొని ఒక్కో పదం అట్లా పక్షుల పలుకుల్లోంచీ గదిలోపలికి జారుతూ అవ్యక్త సమయాలను గోడలపైనో మూలలనో పైకప్పుకేసో నమోదుచేసుకుంటూ.. మంచంపై అనారోగ్యపు చిహ్నంలా ముడుచుకున్న దేహంపై పేరుకున్న పలుచని దుమ్ము గాలి వెంటబెట్టుకొని వచ్చే చల్లదనం. ఋతువుని అంటిబెట్టుకుని పరిసరాలు. వెక్కిరింతల్లో అలసిపోయినవాళ్ళు దాహమై పైకి చూస్తున్నారు. మబ్బుపట్టిందనీ పట్టలేదనీ స్వార్ధపులెక్కలేసుకుంటున్నారు. తూనీగల అలుపులేని పరిభ్రమణం. ఎవరి ఆలోచనల్ని ఎవరు అతిక్రమిస్తారూ?.. మొదలయిన చినుకులకి దోసిలిపట్టే వీళ్ళంతా ఎవరో! మిసమిసల […]
Continue Reading
ఓస్ ఇంతేనా !! -నీరజ వింజామరం ఆఁ ! నీదంతా నటనేనా? నిజాయితి ముసుగులో అబద్దపు ఆటేనా? పరాయి ఇంతుల దేహాల పై మోహమేనా ? నాతో ఉన్న ప్రతీక్షణం చేసింది నమ్మకద్రోహమేనా? అభిమానం పేరుతో నాపైనున్నది అనుమానమేనా ? అమాయక ప్రేమకు శిక్ష అవమానమేనా ? ఔను ! ఎంతో అనుకున్నాను నీవు నన్ను వీడిన మరుక్షణమే వాడిపోతానని ఎడబాటు నోపలేకపండుటాకునై రాలిపోతానని నీవు లేని తలపుకే తల్లడిల్లుతానని నీవు పిలిచే పిలుపుకై అల్లాడిపోతానని ఎంతో […]
Continue Readingఊపిరితో ఊదుకుని…… (కవిత) – శ్రీ సాహితి గుండెను అక్షరంతో తవ్వుతుంటే కంగు కంగుమనే కాలం మ్రోతకు గాఢ నిద్రలో మనసు ఉలిక్కిపడి గాయపడ్డ నిజాలని ఊపిరితో ఊదుకుని పడిన మచ్చలను నిజాయితీతో మాన్పి జీవితమంతా మెరిసే ఒక్క కలను తృప్తిగా పొదువుకోవాలని ఉంది ***** సాహితి -మా ఊరు అద్దంకి, ప్రకాశం జిల్లా, (ఆంధ్రప్రదేశ్.) నేను ప్రస్తుతం నాగార్జున యూనివర్సిటీ లో బి.ఫార్మసీ చదువుతున్నాను.నాకు చిన్నప్పటి నుండి తెలుగులో శతక పద్యాలు అంటే ఇష్టం. అలాగే […]
Continue Reading
ఒక్కసారి జవాబుగా మారి ఎదుటకురా…. -చందలూరి నారాయణరావు రోజులోఏదో ఓ సమయంలోమాటల షార్టు షర్క్యూట్చీకటిలో ఉండిపోతంమౌనం ఇద్దరినీ నంజుకు తింటుంది.. ………..కాసేపు ఆగకతగాదా అని నీవుకాదని నేను………..నేను అడిగిందే కావాలనిఇష్టం యుద్ధం చేస్తుంది నీతోస్పందన లేకుండా గంట మాట్లాడతావుచప్పుడు లేకుండా…………నీకేమి కావాలో చెప్పవునీకేది ఇవ్వాలో తెలియదు.దేనికి చప్పుడు చేయకుండాఏది అర్దం కాదు…..అర్దముండదు…….కానీ ఏదో ఓ క్షణంలోఇద్దరం కలిసినప్పుడుదూరంగా మన మాటలు, చూపులువెక్కిరిస్తుంటేనా భుజంపై వాలి బాధపడతావు……నేనేం చేయాలి?మనమేమి కావాలి?ఒక్కసారి జవాబుగా మారి ఎదుటకురా….జీవితం ఎప్పటికీమనల్ని ఓడించలేదు… ***** […]
Continue Readingశూన్య తత్వం -గవిడి శ్రీనివాస్ ఆకాశ ఎడారి నుంచి చూపులు వేలాడేసుకుని దిక్కులు చూస్తున్నప్పుడు శూన్య తత్వం బోధపడుతుంది. కలలకి కన్నీళ్ళకి మధ్య దూరాన్ని చెరిపి అతి దగ్గరగా చూసినప్పుడు నిశ్శబ్దంలోంచి జీవిత సత్యం అవగతమవుతుంది. గుప్పెడు కన్నీళ్ళని పట్టుకుని వేలాడటం కాదు జీవితం. రాత్రి వెనుక పగలు దాగున్నట్టు దుఃఖః ఆవల సుఖం మౌనంగా కాలం కోసం ఎదురుచూస్తోంది. ఏమీ తోచనప్పుడు దిక్కులు చీకట్లతో మూసుకున్నప్పుడు మౌనం పరమావధిగా కాలాన్ని చెక్కు కోవాలి. ఆనంద తీరం […]
Continue Reading
సంసారి సాలెమ్మ -బాలాజీ పోతుల ఓ కొడ్కా..! నా జీవి ఎండిపోతంది గంజి మిగిలిపోతంది నేనిప్పుడు మందిల లేను మనుసు మనుసుల లేదు నా ఎదన పెట్టుకొని పెంచిన కొడ్కా మిమ్ముల! పెద్దకొడ్కా..! మల్లేసూ..! మల్లి రాను బిడ్డా నీ పెల్లం పిల్లల్తోని లవు సక్కంగ ఉండు కొడ్కా పానం గాయి గాయి అయితంటే మనుసుల మనుసుపెట్టి మాట్లాడినవా? ఎర్రకారం తప్ప, ఏనాడన్న తున్కల కూర పెట్టినవా? నువ్వు, నీ కొడ్కులు, నీ పెల్లం మూసుకొని నడింట్ల […]
Continue Reading
ఉవిధోత్పత్తి – ప్రసాదరావు రామాయణం ఆ నీలాంబరం ఆ నెలరేడు ఆ వెన్నెల ఆ వెలుగుపూలు ఆ విహాయసాలు ఆ వెండి మబ్బులు ఆ మలయానిలం జలపాతాలు సాగరుని కౌగలించాలని పరుగులెత్తే నదీనదాలు సింధూరం పులుముకున్న ఉదయ సంధ్యలు షడ్రుతువులు కోకిల గానాలు కిలకిలమనే చిలుకల పలుకులు ఆహా! ఏమీ ప్రకృతి సౌందర్యాలు ! చిత్రం!! చతురాననుడేమీ శ్రమించలేదు ఇంతటి సౌందర్య సృష్టికైనా! ఇంతిని చెక్కడానికే ఎంత కష్టపడిపోయాడో కమలభవుడు ! మస్తిష్కాన్ని చిలికాడు మేధో మధనం […]
Continue Readingఅతని ప్రియురాలు -డా||కె.గీత అతని మీద ప్రేమని కళ్ళకి కుట్టుకుని ఏళ్ల తరబడి బతుకు అఖాతాన్ని ఈదుతూనే ఉన్నాను అది మామూలు ప్రేమ కాదు అతని కుటుంబపు నిప్పుల గుండంలో వాళ్ళ మాటల చేతల కత్తుల బోనులో నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసే ప్రేమ- చస్తున్నా మొర్రో అంటే చావడమే శరణ్యమైతే చావమనే ప్రేమ భరించలేను బాబోయ్ అంటే పారిపోవడమే ఇష్టమైతే పొమ్మనే ప్రేమ అయినా సిగ్గూ శరం లేకుండా ఆత్మాభిమానాన్ని చిలక్కొయ్యకి ఉరితాడేసి బిగించి కూపస్థ మండూకాన్నై […]
Continue Reading
దరి చేరని వసంతం !! -ఇందు చంద్రన్ అతనో వసంత కాలపు అతిథి ! ఎండుటాకుల మధ్య చిగురిస్తూ పుట్టుకొస్తుంటాడు. ఓ వైపు వేసవి మంటలు మరో వైపు గడ్డ కట్టే చలి… రెండు కలగలిసే సంధ్యా సమయాన కనిపిస్తాడు. అప్పుడుపుడూ కలల్లోనూ, కొన్ని సార్లు నిజంగాను కనిపిస్తుంటాడు. వెచ్చని సూర్య కిరణాలు తాకినప్పుడో, చలికి బిగుసుకు పోయినప్పుడో ఏదైనా తింటూ పొలమారినప్పుడో అద్దంలో అందంగా చూసుకున్నపుడో గుర్తొస్తాడు. అనుకోని అతిథిలా ! ఆకలి, దప్పికల్లాగే అతని […]
Continue Readingవిజయం – నీరజ వింజామరం మౌన శరాలతో , మాటల బాణాలతో మనసును ఛిద్రం చేసే విలువిద్య నేర్వనే లేదు అదను చూసి పదునైన కరవాలంతో ఎదను గాయపరిచే కత్తిసాము రానేరాదు ఏ అస్త్రమూ లేదు ఏ శస్త్రమూ తెలీదు మొండిబారుతున్న ఆయువు తప్ప ఏ ఆయుధమూ లేదు సమయం చూసి నువ్వేసే సమ్మెట పోట్ల నుండి రక్షణ లేదు ఏ వేటును ఎలా ఎదుర్కోవాలో తెలిపే శిక్షణ లేదు ఎటువైపు నుండి ఏమి తగిలి తల్లడిల్లాలోనని […]
Continue Readingనీతో పడవ ప్రయాణం -గవిడి శ్రీనివాస్ నేనిప్పుడు నీ జ్ఞాపకాలతో పడవ ప్రయాణం చేస్తున్నాను. ఏటు ఒడ్డున ఆగి ఇసుక గూళ్లలో దాగి నీ పరిమళ సుగంధాన్ని పీల్చుకుంటున్నాను. నీ వొడిలో వాలి నక్షత్రాల్ని లెక్కపెట్టడం నీ కౌగిలిలో క్షణాలు ఆగిపోవడం. అలా ఊపిరి సలపని జ్ఞాపకాలతో నలిగిపోతున్నాను. నేను నిశ్చలంగా ఉండలేను కొలమానాల కారణంగా దూరం గా సాగిపోయావు. చిన్ని జీవితానికి వెన్నెల జ్ఞాపకాలు వేదన రోదనలు తప్పా మాటల స్పర్శే లేని ఒంటరి జీవితాలకి […]
Continue Readingఇంకెంత ఇష్టమో ఈ నిజానిది? -చందలూరి నారాయణరావు చీకటి బాగా కాసి మనసును పులిమినప్పుడు పాత కలే చిరిగిన గుడ్డల్లో మాసిన ముఖంతో కోరిక తలుపు కొడుతూనే ఉంది. రెండు క్షణాల వయసులోనే ఇష్టం ప్రేమగా పరవశమై తన నీడనే తనే తొడుక్కుని తలలో కంటికెదురుగా లోతు ప్రశ్నలతో యుద్ధనౌకలో పొలిమేర దాకా సాగే కలవరింత వేడుకలో పరిమళిస్తూ దిక్కు తెలియకుండానే దారితో పనిలేకుండా ఆశ సువాసనతో గెంతులేసుకుంటూ గాలితో కలసి లోపల చేసే ప్రయాణంలో ఇంకెంత […]
Continue Readingమా తాతదీ గుండె కోతనే! -బాలాజీ పోతుల నా రాతలు చూసీ, ఈనికో పెద్ద నౌకరీ అస్తే, మంచిగుండనీ, మా తాత దినాం దేవులడుతడు ఆరిన, నా బతుకు దివిటీ ఎల్గించన్కి. చేత్లకు పైసరాని పని అదేం పనిరా అని కసురుకుంటడే గానీ, ఉన్నకాడికి కడుపు నింపుతడు. ఒగని కడుపుగొట్టి గాదు బిడ్డ్యా! ఆ కొట్టినోళ్లని మొకం మీద కొట్టినట్టు బతుకాలంటడు. ఏం చెప్తవే రోజూ, అని నేనంటే – ఇయ్యాల మేమున్నం, రేపట్పొద్దు ఉంటమో లేమో […]
Continue Reading
స్వీయ సంరక్షణా బాధ్యత మూలం: జసింటా కేర్కెట్టా (ఆదివాసీ కవి) ఆంగ్లానువాదం: భూమికాచావ్లా డిసౌజా తెలుగు సేత: వారాల ఆనంద్ వాళ్ళు వాళ్ళ భగవంతుణ్ణి తీసుకొచ్చారు మీ పాపాల్నుంచీ మిమ్మల్ని విముక్తుల్ని చేస్తామన్నారు ‘మేమేం పాపాలు చేశామని’ అడిగాం వాళ్ళు దిక్భ్రమ చెందారు పాపాల్ని మోక్షాల్నీ పేర్కొనకుండా వారి భగవంతుని ఉనికిని ఎట్లా స్థాపిస్తారు ‘మీరేంత పేదవాళ్ళుగా, వెనకబాటుగా వున్నారో చూడండి’ అన్నారు వాళ్ళు ఇదంతా మీ మీ పాపాల ఫలితమే అన్నారు మా విశాలమయిన మా […]
Continue Reading
అమ్మ ఆవేదన! -దయాకర్ రావుల మధ్యలో నిలబడి చుట్టూ వలయం గీసుకున్నా! వలయంలోకి కొంత మందినే ఆహ్వానించా! వాళ్ళతో సంతోషంగా ఉన్నా! కావాల్సినవన్నీ సమకూర్చి ఇచ్చా! ఏం అయ్యిందో ఏమో గానీ మెల్లి మెల్లిగా వలయం కాళీ అయ్యింది! రోజు రోజుకి చిన్నది అయ్యింది! నేను తప్ప ఎవరూ పట్టలేనంత! ఇంకో మనిషికి చోటు లేనంత!! నాపై నాకు ధ్యాస తప్పింది! శ్వాస ఇబ్బంది అయ్యింది! చుట్టూ నిర్మాన్యుషం! భరించలేనంత నిశ్శబ్దం! అయినా వలయం నుండి బయటకి […]
Continue Readingఎంతో కొంత మిగిలే వెలితివే (కవిత) – శ్రీ సాహితి నీవు నిరంతరం ఏదో కోరికలా ఏ పేరుతో పిలచుకున్నా చెదరని అందంతో గర్వపడే లోపలి లోకంలో నాటు పడిన ఒక్క మాటగా అర్దమెంత కోసినా ఎంతో కొంత వెలితివే. ఎంత కురిసినా ముఖంలో మొలకెత్తని నిజానివే. నీకేమీ కావాలో తెలియకుండా తవ్వుకునే ప్రశ్నవే. నాతో పని లేకుండా ఏది అడగకుండానే బాగా తెలిసిన ఇష్టాలతో అన్నీ వేళలా అన్నీ చోట్ల… నా లోపలే ఉంటావు ఓ […]
Continue Readingనీ ఇష్టం – నీరజ వింజామరం నీకు తెలిసి నువ్వే తలదించుకొని నిన్ను నువ్వే నిందించుకొని నిన్ను నువ్వే బంధించుకుని నీ పై బాణాలు సంధించుకుని ఏమిటిలా రగిలిపోతావు ? ఎందుకలా కుమిలి పోతావు? నాకు తెలిసి నువ్వే తల ఎత్తుకుని కారే కన్నీటిని వత్తుకుని పగిలిన గుండెను మెత్తుకుని ఎక్కడికో ఎదిగి పోతావు అయినా వినయంతో ఒదిగిపోతావు ఎంపిక నీకే వదిలేస్తున్నాను నీ నువ్వు లా చితికి “చితికి “పోతావో నా నువ్వు లా అతికి బతికి […]
Continue Reading
బతుకు పుస్తకం -లక్ష్మీ శ్రీనివాస్ గాయ పడ్డావో జ్ఞాపకాలతో బంధింప పడ్డావో అవమానాల వలలో చిక్కుకొన్నావో తెలియని అయోమయ స్థితిలో మునక లేస్తున్నావా?? నిన్ను నువ్వు చూడాలా నువ్వు ఎక్కడ ఓడిపోయావో ఆ చోటు నుంచి నిన్ను నువ్వు చూడడం మొదలు పెట్టు. నువ్వు ఎంటో అర్థం అవుతుంది నీ గమ్యం ఎంటో తెలుస్తుంది తల దించిన చోటే తల ఎత్తేక్షణం నీ ముందు ఆవిష్కరింప బడుతుంది ఆ క్షణాన్ని ఆయుధంగా మార్చుకొంటే నీ జీవితం మరో […]
Continue Readingగానుగ యంత్రం – కేహ్రీ సింగ్ మధుకర్ ( డోగ్రీ కవిత) ఇంగ్లీషు అనువాదం: కేహ్రీ సింగ్ మధుకర్ తెలుగు సేత: వారాల ఆనంద్ గానుగ యంత్రం గర గరలాడుతూ పని చేస్తుంది ఎద్దు దాని వెనకాలే క్రమం తప్పకుండా స్థిరంగా […]
Continue Reading
చాక్ పీస్ (కవిత) -వి.విజయకుమార్ చిరిగిన రంగు పేలికల్ని మింగి చక చకా ఇంద్రధనువుల్ని లాగే విదూషకుడి చేతుల్లా ఎన్ని వక్రాలు తిరుగుతావో ఎన్ని వయ్యారాలు పోతావో జ్ఞాన మూర్తి హస్తాల్లో చైతన్యపు తీవలై హొయలు పోతూ చిటికెడు బూడిదై లయించి పోతూ ఆవిరై చివరికి అంతమయ్యే జీవితమే అయినా అంతో ఎంతో ఘనీభవిస్తూ ఒకింత జీవితాన్ని పెంచుకుంటుంది కొవ్వొత్తి వెలుగివ్వడం కోసమే అనుకో- అణువు అణువుగా రాలిపోతూ హారతై హరించిపోతూ అప్పటికప్పుడే అదృశ్యమై పోతావు మరి […]
Continue Reading
అద్దం (నెచ్చెలి-2023 పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – శశికళ ఓలేటి మా ఇంట్లో తాతలనాటి బెల్జియమ్ అద్దం ఒకటి ఉంది…నిలువెత్తుగా, ఠీవిగా తలెత్తుకుని! పట్టీల పాదాలతో బుట్టబొమ్మలా నేను పరుగెట్టి… అందులో పాపాయిని ముద్దెట్టుకునేదాన్ని! నేను ఆడపిల్లనని ఎరుక కలగగానే… అలంకారాలన్నీ దాని ముందే! అమ్మ కన్నా పెద్ద నేస్తం ఆ అద్దం! నా కిశోరదశలో… అమ్మాయి పెద్దదయిందన్నారు. దుస్తులు మారాయి. ఆంక్షలు పెరిగాయి… పెత్తనాలు తగ్గాయి. అద్దంతో అనుబంధం గాఢమయింది. యుక్తవయసు వచ్చింది. […]
Continue Reading
ఓదార్పు ఘడియలు (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – ఎన్. లహరి ఎవరు తెరచాపగా మారుతారు? కన్నీటి సంద్రపు ఉప్పు నీటి సుడుల్లో గింగిరాలు తిరుగుతున్న బాధలు ఉప్పెనలా చుట్టుముడుతుంటే ఆనంద భాష్పాలు శూన్యం! నిర్లిప్తతలో ఊగిసలాడుతున్న నావ ఇది కాలంతో పోటీ పడలేక ముడిసరుకులేని కాలభ్రంశానికి ఆగిపోతుందేమో ఈ జీవనచక్రం ఎక్కడో చిన్న అనుమానపు చూపు ఆడపిల్లగా అమాయకమైన ఓ బేలచూపు అభద్రతా భావం నన్ను కృంగదీసి నిలదీస్తుంటే.. అన్నీ ప్రశ్నల […]
Continue Reading
ఆమె కాని ఆమె (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -భూపాల్ మాసాయిపేట్ కుందేలులా దుంకుతూ ఆనందంతో ఆకాశాన్ని తాకేది. అందరూ ఆ అమ్మాయిని చూడు..ఎంత చక్కగా నడుస్తుందో అన్నారు. ఆమె తాబేలుగా మారి వయ్యారంగా నడిచింది. గాన కోకిలలా పాడుతూ ప్రపంచాన్ని మైమరిపించేది. అందరూ ఆ అమ్మాయిని చూడు..ఎంత చక్కగా మాట్లడుతుందో అన్నారు. ఆమె రామచిలుకగా మారి చిలక పలుకులు పలికింది. నెమలిలా ఆడుతూ తన బావాల కురి విప్పేది. అందరూ ఆ […]
Continue Readingతొలి కవిత – అరవింద్ ( డోగ్రీ కవిత) ఇంగ్లీషు అనువాదం: శివనాథ్ తెలుగు సేత: వారాల ఆనంద్ పొగమంచు ఆవరించిన ఓ సాయంకాలాన్ని గురించి […]
Continue Readingమౌన సాక్షి (కవిత) -వి.విజయకుమార్ ఎన్ని చేదు జ్ఞాపకాల మౌనసాక్షివి నీవు ఎన్ని సంతోషాల నిశ్శబ్ద మౌనివి నీవు నాలుగు దశాబ్దాల జీవితపు ఆనవాలు నువ్వు మాకు బతుకు నిచ్చిన జన్మవి నువ్వు నీడ నిచ్చిన జననివి నువ్వు మా సంతోషాల్నీ దుఃఖాల్నీ మాతో పాటూ పంచుకొని గుండెల్లో దాచుకున్న బంగారు తల్లివి నువ్వు రెక్కలొచ్చి ఎగిరిపోయాక మిగిలి ప్రిదిలిన పక్షి గూడులా బావురు మంటూ ఎంత హృదయ విదారకంగా ఉన్నావిప్పుడు ఒకనాడు నీ లోగిల్లో వెల్లి […]
Continue Readingనిర్భయనై (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -ఎస్.కే.ఆముక్తమాల్యద స్వాప్నిక జగత్తులో విహరిస్తూన్న వేళ… ప్రకృతికి పరవశిస్తూ… కొండలు, లోయలు, వాగులు, వంకలు ఎన్నెన్నో దాటి కీకారణ్యంలోకి ప్రవేశించాను పులులు, సింహాలు, తోడేళ్లు, పాములు.. ఆప్యాయంగా..ఆర్ద్రంగా దయాపూరిత దృక్కులు ప్రసరిస్తూ. .. స్నేహ పరిమళాలు వెదజల్లుతూ.. వాటిని ఆఘ్రాణిస్తూ నేను.. కృూర మృగాల ప్రేమ జడిలో తడిసి ముద్దవుతూ నిర్భయనై హాయిగా సంచరించాను. సుషుప్తి నుంచి జాగృదావస్థలోకి రాక తప్పలేదు జనారణ్యంలోకి ప్రవేశింపకా తప్పలేదు. […]
Continue Reading
స్వీయ నిర్వచనం (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -టి. రాజగోపాల్ గాయపరచి వికలం చేసిందెవరో జ్ఞాపకాల్లోంచి చెరిపేశాను చెయ్యందించి వదనాన చిరునవ్వులు మళ్ళీ పూయించిందెవరో స్మృతిలో పదిలం చేసుకున్నాను ప్రేమ , అనురక్తి , మాయనే మాయని స్ఫూర్తి , దూర దృష్టి , విసుగెరుగని పరిశ్రమలతో నెయ్యం వియ్యం కలుపుకుని అడుగులేస్తాను పరిపూర్ణంగా మనోనేత్ర దర్పణంలో నన్ను నేను దర్శించుకుంటాను బహిరంతర ఆహార్యాలు సరిదిద్దుకుంటాను నేనెవరో నాకు సందిగ్ధాలూ సంతాపాలూ లేకుండా […]
Continue Reading
ఆమెను పట్టించుకుందాం (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -వెంకు సనాతని పొద్దుపొడవక మునుపే బడలికను విదిలించి నడక మొదలుపెడుతుంది పొద్దుపోయాక ఎప్పుడో ఆమె పరుగుకు విరామం దొరుకుతుంది టైము టంగుమనక ముందే టంచనుగా పనులన్నీ చక్కబెట్టడం ఆమెకు వెన్నతో పెట్టిన విద్య ఇంటి పనంతా ఆమెదే, బయట పనికి కుదిరినా కూడా… సూర్య చంద్రులకైనా అలుపుంటుంది కానీ, అవనికి అలంకారమైన ఆమెకు దైనందిత జీవన గమనంలో ఏ మలుపులోనూ అలుపుండదు ఇష్టాయిష్టాల్ని ఎరిగి […]
Continue Readingఒక ముద్దు -కైఫి ఆజ్మీ తెలుగు సేత: వారాల ఆనంద్ ఈ అందమయిన కళ్ళను ముద్దు పెట్టుకున్నప్పుడల్లా చీకట్లో వంద కొవ్వొత్తులు వెలుగుతాయి పువ్వులూ మొగ్గలూ చంద్రుడూ తారలే కాదు వ్యతిరేకులూ ఆమె ముందు మోకరిల్లుతారు అజంతా చిత్రాలు నృత్యం చేయడం ఆరంభిస్తాయి సుదీర్ఘ నిశ్హబ్దంలో వున్న గుహలు పాటందుకుంటాయి దాహార్తి అయిన భూమ్మీద వర్షపు మబ్బులు గుమిగూడతాయి ఈ ప్రపంచం క్షణకాలం నేరాల్ని త్యజిస్తుంది క్షణకాలం రాళ్లూ చిరునవ్వు నవ్వడం మొదలుపెడతాయి ***** వారాల ఆనంద్వారాల […]
Continue Readingఅలవాటే ఆమె కది – ప్రసాదరావు రామాయణం అలవాటే ఆమేకది.. విషాదాన్ని మ్రింగి అలవోకగా చిరునవ్వు విసరడం! గరాళాన్ని త్రావి గొంతులో దాచుకోవడం!! అలవాటే ఆమేకది విరిసీ విరియగానే సావాసగాళ్లను దూరంపెట్టి ఊరించడం,ఉడికించడం ! అలవాటే ఆమేకది.. పుట్టినింటి ఆత్మీయ అయస్కాంత వలయాన్ని ఛేదించుకుని మెట్టినింటిలో క్రొత్త అనుభూతులు వెతుకుకోవడం ! అలవాటే ఆమేకది అత్తగారి ఎత్తిపొడుపులను అతి సాధారణంగా అనుభవించడం ! అలవాటే ఆమేకది…. పురిటి నొప్పులలో మరుసటి సౌఖ్యాన్ని అనుభూతించడం పాపను చూచినంతనే స్తన్యం […]
Continue Reading
అసలు అర్థం (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -సింగరాజు రమాదేవి విషాదమేమీ ఉదాత్తమైన భావన కాదు! దాన్ని అర్ధం చేసుకుని అధిగమించేందుకు చేసే ప్రయాసలోనే ఉంది ఉదాత్తత! పిరికితనం నేరమేమీ కాదు! భయపడుతూ అయినా చేసే తిరుగుబాటు ప్రయత్నంలోనే దాగి ఉంది ధీరత్వం! నిరంతరం ఒకరి నీడలో, బేలగా పరాధీనగా బ్రతికితే అంతా ప్రశాంతమే! జీవితపు ఉపరితలం పై అలవోకగా ఆనీ ఆనకుండా అడుగులేస్తుంటే అంతా నునుపే! గుండెలనిండా ఊపిరిపీల్చుకుని బలంగా కాలు […]
Continue Readingకలల కరపత్రం -డా||కె.గీత అమ్మా! ఎందుకేడుస్తున్నావు? అప్పటిదాకా గాలిపటం ఎగరేస్తున్న బిడ్డడేడనా? ప్రపంచపటమ్మీద సరిహద్దుల కోసమో ఆధిపత్యం కోసమో కలల్ని కూలదోసేచోట గాలిపటాలకు తావుందా? రోజూ బాంబు దాడుల మధ్య తిండీ, నిద్రా లేని పసికందుల భవిష్యత్తునీ నేల రాస్తున్న చోట ఒక్కటే మళ్ళీ మళ్ళీ మొలుస్తున్నది యుద్ధ కుతంత్రం- అయినా ఎగరేయాలి- స్వేచ్ఛగా వీధుల్లో బంతాటాడుకునే బాల్యాలు మళ్ళీ మొలకెత్తేవరకు ఎగరేయాలి- నీ బిడ్డడు కూలిన భవంతుల కింద దారపు ఉండ చుట్టుకున్న చెయ్యిగానో తెగిన […]
Continue Reading
కలంతో ఆమె నేను (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -చిత్రాడ కిషోర్ కుమార్ ఆమె… నేను… ఎలా ఉంటామో మాకే తెలియదు కానీ ఆమె నన్ను చూస్తుంది నేను కూడా ఆమెను చూస్తూనే ఉంటాను చెట్లు చిగురిస్తున్నట్లు మాస్నేహమూ కొత్త చిగురు తొడుగుతూనే ఉంది కాలంతో మేమూ పరిగెడుతూనే ఉన్నాం ఒకానొక కాలంలో ఉత్తరాలలో కలుసుకునే వాళ్ళం కబుర్లు కలబోసుకునే వాళ్ళం బాధలు, బాధ్యతలు, వేడుకలూ అన్నిమాటలూ మారాతల్లోనే…. అయినా ఎన్నో తీపి […]
Continue Reading
ఆమె -గిరి ప్రసాద్ చెలమల్లు ఆమెకి ఓ సాంత్వన నివ్వు చేతనైతే ఆమె మౌనంలో ఎన్ని ఘోషలు దాగివున్నాయో వెతికే ప్రయత్నం చేసావా?! ఆమె గుండె దిటవు కావటం వెనుక ఎన్ని అగ్ని పర్వతాలు బద్దలయ్యాయో ఏనాడైనా గాంచావా! ఆమె చేయని నేరానికి ఆమెను పొడుచుకు తింటానికి కథంతా కాకపోయినా కాస్తంతైనా తెలియకుండానే ఒంటికాలిపై ఎగిరే ఎందరో తామేంటో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేసారా! ప్రేమ అనే రెండక్షరాల పదం పుట్టుక మర్మం ఎరుగక ముందు ఆమె మోములో […]
Continue Readingఏమి జంతువది అస్సామీ మూలం & ఆంగ్లానువాదం: నీలిమ్ కుమార్ తెలుగు సేత: వారాల ఆనంద్ ఏమి జంతువది దాని ఆకలి ఎంతకూ తీరదు అసలే తృప్తి చెందదు దాని పొట్ట పరిమాణాన్ని అదే కొలవలేకున్నది ఎంత ఆహారం కావాల్నో దానికే తెలవదు ఆ సర్వభక్షకుడి పేరేమిటి భూమి ఇండ్లు వంతెనలు చెరువులు కుంటలు చెట్లు నదుల రెండు తీరాలు అది వేటినీ వదల్లేదు ఎంతకూ తృప్తి చెందని ఆకలితో వున్న ఆ జంతువేమీటది ఎల్లవేళలా ఆకలితోనే […]
Continue Reading
బతుకమ్మ పద్యాలు -సముద్రాల శ్రీదేవి సృష్టిలోన పూలు స్త్రీ జాతిరూపము ప్రకృతి మాతగాను బ్రతుకునిచ్చు తల్లిగ బ్రతుకమ్మ తా తెలంగాణలో దివ్యమైన బాట దేవిమాట తీరుతీరు పూలు గౌరమ్మగను నవ రాత్రులందు మారి చిత్రముగను నీకు సాటిలేరు నేడు మా బ్రతుకమ్మ దివ్యమైన బాట దేవిమాట సంబురాలు జేస్తునంబరమ్ముగ మార్చి నారిగణము నాడు దీరులైరి న్యాయస్థాపనంబు నవ్విడె బ్రతుకమ్మ దివ్యమైన బాట దేవిమాట ఊరువాడయాటలుయ్యాల పాటలు నూరెగుబ్రతుకమ్మలుత్సవముగ వనములోన మనము జనజాతర గణము దివ్యమైన బాట దేవిమాట […]
Continue Readingవస్తున్నా (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – నీరజ వింజామరం అనంత చైతన్య తరంగాన్ని నేను శ్రమించకుండా విశ్రమించానేం ? ఎన్నటికీ వాడని నిత్య వసంతాన్ని నేను నవ్వుల పువ్వులు పూయకుండా వాడిపోయానేం? అంతులేని ఆశల కిరణాన్ని నేను నిరాశను చీల్చకుండా నిల్చుండి పోయానేం? లోతు కొలవరాని అనురాగ సంద్రాన్ని నేను కెరటంలా ఎగిసి పడక అలనై ఆగి పోయానేం? ఎందరి మనసుల్లోనో వెలిగిన నమ్మకాన్ని నేను వెలుగులు విరజిమ్మకుండా ఆరిపోయానేం ? […]
Continue Readingనిస్సహాయిని (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – ప్రసాదరావు రామాయణం నేను రెప్పలు లేని నేత్రిని గుప్పున గాలి వీచి చప్పున నిందాధూళి అక్షిలో పడినా కన్ను గాయమైనా గుండె ఏడ్చినా కాచుకోలేని నిస్సహాయిని ! నేను రెక్కలు రాలిన పక్షిని నక్కజాతి మగాళ్ళు నన్ను కౌగలించినా వేటమృగాడు వెంటాడినా ఎగిరిపోలేని నిస్సహాయిని ! నేను తలుపులు లేని గుడిశను మృచ్చిలిగాడు తచ్చాడినా నా శీలపు గోడకు కన్నం వేసినా గుండెను పెకలించి […]
Continue Readingతరుణి తరుణం (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) -కొత్తపల్లి అజయ్ తరుణి తరుణం భళ్ళున తెల్లారింది! కళ్ళు నులుపుకుంటు ఉదయపు వాకిలిలో.. కళ్ళు తెరిస్తే పేపర్బోయ్ ఎప్పటిలా!? చదువుదామని ఉద్యుక్తురాలినై చేతిలో పేపర్ ఎపుడెపుడాని ఎదురు చూసే రోజురానే వచ్చింది ఎదురు చూసి చూసి కళ్ళు కాయలైనాయి తరుణీ తరుణం!! మహిళాసాధికారత మహిళాబిల్లు!! నవవసంతం వచ్చినట్టైంది ఇక చెల్లవు !! మగధీరుల హుకుంలు! ఇక చెల్లవు!! వళ్ళు హూనంలు ఇక మేముండం!! మగ్గిన […]
Continue Readingవృద్ధుడు ఆంగ్ల మూలం : మోహన్ కుమార్ తెలుగు సేత:వారాల ఆనంద్ అర్థరాత్రి టేబుల్ ల్యాంప్ వెలుగులో చదువుకుంటున్న వృద్ధుడితో ఓ యువతి అంది “ తాతయ్యా! నీ ఆరోగ్యం సున్నితమయింది నీ కంటి చూపు మందగించింది ఇప్పటికే అర్థరాత్రి అయింది నువ్విక పడుకోవాలి” వృద్ధుడు తాను చదువుతున్న పుస్తకాన్ని మూసేసి ఫ్రేం లేని కళ్ళద్దాల్ని తీసేసి నవ్వుతూ అన్నాడు “ ఓ పక్క తనను చంపడానికి విషం తయారవుతూ వుంటే సోక్రటీసు ఏమి చేస్తున్నాడో […]
Continue Readingనిన్నటి సుమాన్ని నేను! (YESTERDAY’S FLOWER ఆంగ్ల గీతానికి అనువాదం) -వి.విజయకుమార్ నిన్నటి సుమాన్ని నేను మ్రోవితో కడపటి తుషారాన్ని గ్రోలి వేచివున్నాను పుష్పలావికలు నా మృత్యు గీతాన్నాలపించడానికి రానే వచ్చారు కడపటి హేమంత తుషారపు మృత్యు నీడ పరచుకుంది చల్లగా శరత్ చంద్రుడి వీక్షణం దోబూచులాడుతోంది మెల్ల మెల్లగా నిన్నటి సుమసౌరభాలింకా నాలో సజీవంగా రేపటి సుగంధాలకది అవస్యమై ఉండగా నా మరణ గీతిక పల్లవిని పాడుకుంటూ విచ్చేసిన విరికన్నియలు ఇంకా ఆగమించే మగువలకోసం స్వాగత […]
Continue Readingవిముక్తి -ఇందు చంద్రన్ మబ్బులు మోసుకెళ్తున్నాయి. చుక్కలు పట్టుకునేలోపే తాకి వెళ్లిపోతున్నాయి. నాకంటూ ఏదీ లేదిక్కడ ! నా స్వార్థ కుబుసం కిందనే విడిచిపెట్టొచ్చేసినట్టున్నా. కింద ఒక్కప్పుడు నాకంటూ సృష్టించిన దార్లో ఇప్పుడు ఎందరో తిరుగుతున్నారు. నాకోసం కట్టుకున్న గూట్లో ఎవరో తెలియని వాళ్లుంటున్నారు. నే పోరాడి పోట్లాడి సాధించినవన్నీ వేరొకరు వాడేసుకుంటున్నారు. ఎవరూ నన్ను గుర్తు చేసుకోవట్లేదు. వాళ్ళతో నా జ్ఞాపకాలన్నీ చెరిగిపోయినట్టున్నాయి. నా సమాధి ఉండాల్సిన చోట బిల్డింగ్ మొలుచుకొచ్చినట్టుంది. నా ఆనవాళ్లేవి లేవిప్పుడు […]
Continue Reading
కొండమల్లిపూలు -వసీరా కొండమల్లి పూలు ఊరికే రావు కూడా తీసుకొస్తాయి కొత్త రుతువుని పిల్లలకు తీయని సన్నాయిలని వెళ్ళిపోయే వర్షాలు ఇచ్చే తాయిలాన్ని మంచులో పొట్లం కట్టిన వెచ్చని సూరీణ్ణి కొండమల్లి పూలు చూసినప్పుడల్లా నాకెందుకో ఊరికూరికే నవ్వాలనిపిస్తుంది నెత్తిన పోసుకుని పిచ్చి పిచ్చిగా ఆడుకోవాలనిపిస్తుంది పసితనం తీయగా పిలిచి తనలోకి లాక్కుంటుంది జీవితం ముందు చేతులు చాచి నుంచుని స్తుతి గీతాలు పాడాలని పిస్తుంది. ఓ నా జీవితమా! నీ ముందు మోకరిల్లి ప్రార్థించకుండానే పువ్వుల్లోకి […]
Continue Reading
కళాత్మక హృదయం (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – ములుగు లక్ష్మీ మైథిలి ఆమె చేతి వేళ్ళు వెదురు బద్దలపై ప్రతిరోజూ నెత్తుటి సంతకం చేస్తాయి పంటి బిగువున బాధను బిగబట్టి పక్షి గూడు అల్లుకున్నట్టు ఎంతో ఓపికగా బుట్టలు అల్లుతుంది ఆమె చేయి తాకగానే జీవం లేని వెదురుగడలన్నీ సజీవమైన కళాఖండాలుగా అందంగా రూపుదిద్దుకుంటాయి తనవారి ఆకలి తీర్చటం కోసం రేయింబవళ్ళు ఎంతో శ్రమిస్తుంది తెగిన వేళ్ళకు ఓర్పును కట్టుగా కట్టుకుని […]
Continue Reading
ఎవరు గొడ్రాలు (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – నల్లు రమేష్ ఆమె మనసే కోమలం రక్త మాంసాలు కాదు పొరపాటున అబల అని నోరు జారకండి నవ మాసాలు నవ్విపోతాయి ఉడికిన మెతుకే కదా అని నోరు లేని కుందేలును చేయకండి గోరుముద్దలు నొచ్చుకుంటాయి అమ్మ నాన్న తక్కెట్లో నిర్ణయం నాన్నదైనా అమ్మలో అమ్మను చిద్రం చేసి నాన్న తేలిపోతుంటాడు కాస్త నిజం గుండు మింగి సమానమవ్వండి చదువు నదిలో రెండు […]
Continue Reading
గతిర్నాస్తి – శ్రీధర్ రెడ్డి బిల్లా క్రిందికి చూడు మిత్రమా .. దూరాబార దుర్గమ గగనాంతర సీమల పోరాడుతూ మనం సాగిపోతుంటే, భూగోళ వ్యాసం క్షణక్షణానికి తరుగుతూ అగోచరమవుతున్నట్టు లేదూ? ఒడలు లేకుండా , బడలిక లేకుండా , కాయకర్మను మోసుకుంటూ భయాన్ని వెంటేసుకుంటూ యోజనాలెన్ని దాటి వచ్చామో! ప్రయోజనమేమైనా దక్కుతుందంటావా? కనిపిస్తున్నది అదిగో.. కాసుకొని ఉన్నది మనకొరకే కణకణమని నిప్పులు గక్కుకుంటూ కాసారప్రవాహం. సంశయమే లేదు అదే.. వైతరణీ. దాటగలమంటావా? ఆ దరి చేరగలమంటావా ? […]
Continue Readingస్త్రీ మరాఠీ మూలం : హీరా బన్సోడే తెలుగు సేత:వారాల ఆనంద్ నేను నదిని అతను సముద్రం అతనితో నేనన్నాను నా జీవితమంతా నీ కోసం నీ వైపు ప్రవహిస్తూ నీలో కరిగిపోతున్నాను చివరాఖరికి నేను సముద్రాన్నయి పోయా ఒక స్త్రీ ఇచ్చే బహుమతి ఆకాశం కంటే పెద్దది కానీ నువ్వేమో నిన్ను నువ్వు ప్రస్తుతించుకుంటూనే వున్నావు నదివి కావాలని నాలో కలిసిపోవాలని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు ఆలోచించలేదు ***** వారాల ఆనంద్వారాల ఆనంద్, కవి, రచయిత, అనువాదకుడు, […]
Continue Reading
రొట్టెలు అమ్మే స్త్రీ – డాక్టర్ ఐ. చిదానందం రోడ్డు పక్కన విశాలం తక్కువైన ఇరుకైన సందులో ఓ కట్టేల పోయ్యి బోగ్గుల మంటలో పోగచూరిన ముఖంతో ఒక స్త్రీ ఒంటరిగా రోట్టెలు అమ్ముతుంది ఎంత అవసరమో ఇంత కష్టము ఎంత తాను మండితే ఇంత ఒంటరి పోరు గ్లోబలీకరణతో గల్లీ గల్లీలలో కర్రీ పాయింట్లు కుప్పలు కుప్పలుగా వున్నా జీవన రణం చేస్తున్న రుద్రమలా ఆ స్త్రీ నిత్యం రొట్టెలు అమ్ముతుంది ప్రపంచీకరణ పాశాణంలా మారిన […]
Continue Readingఊపిరి పోరాటం (కవిత) – శ్రీ సాహితి దేశం భరించలేని బాధ ఓ కన్నీటిచుక్క రూపంలో ఆమెని మింగేసింది. చీకటి కాపలా కాసిన నరకానికి సిగ్గుపడ్డ పగలు నిజాలకు చిక్కి శల్యమైనది. మంచం పట్టిన నమ్మకం మరణశయ్యపై చేరి దేశాన్ని ఓ మాట అడిగింది.. ఆడపిల్ల “ఊపిరి పోరాటం” చేయాలా? అని. సిగ్గుతో దేశం చచ్చిపోయింది ***** సాహితి -మా ఊరు అద్దంకి, ప్రకాశం జిల్లా, (ఆంధ్రప్రదేశ్.) నేను ప్రస్తుతం నాగార్జున యూనివర్సిటీ లో బి.ఫార్మసీ చదువుతున్నాను.నాకు […]
Continue Reading
శిఖరంపై “ఆమె” (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – డా.కటుకోఝ్వల రమేష్ శీలాన్ని దునుమాడే అసభ్య పద బంధం బ్రతుకు పోరులో ధీరైన ఆమెను ఇసుమంతైనా కృంగదీయదు ముఖ కవలికల్ని చూడని ఏ చరవాణిలోనో.. మాట పరం పరలు పొడిపొడిగా వెగటుగా రాలిపోవచ్చు కానీ…… నిన్ను నిలువునా చీల్చి నీ అణువణువులో నిండిన అహంకార అశ్లీల ధ్వని తరంగాల్ని సరిచేసే శస్త్ర చికిత్స వెనువెంటనే మొదలవుతోంది హాలో.. ట్రోలర్ నీ వికృత అవివేక […]
Continue Reading
రాగమాలిక (నెచ్చెలి-2024 కవితల పోటీలో సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైన కవిత) – బి.వి. శివ ప్రసాద్ తెల్లవారే జాము మరెంతో మిగిలేవుంటుంది నేను సుషుప్తిలో గురకలు తీస్తూనేవుంటాను కానీ నీ సగం నిద్ర కళ్ళు మాత్రం నిన్ను నిర్దాక్షిణ్యంగా వంటగదిలోకి ఈడ్చుకుపోతాయి నీ రోజువారీ రాగమాలిక మూడవ ‘కాలం’ లో మొదలౌతుంది బ్రేక్ఫాస్ట్ బిలహరి రాగాన్నీ, లంచ్ బాక్సులు సర్దే మధ్యమావతి రాగాల్నీ ఆలపించి అలసట థిల్లానా పాడుకుంటూనే ఆఫీసుకు చేరుకుంటావు అక్కడ నీతోటివారూ, అధికారులూ మరో […]
Continue Readingఅద్దం – వి.విజయకుమార్ రజితాన్నీ, నిఖార్సైన దాన్నీ. ముందస్తు అంచనాలు లేనిదాన్ని. చూసిందాన్ని చూసినట్టు అమాంతం మింగేయటమే నాపని. రాగద్వేషాల ముసుగులేం లేవ్, ఉన్నదాన్ని ఉన్నట్టే అన్నీ నేనేం కృూరురాల్ని కాదు, కాకపోతే నిజాయితీ దాన్ని నాలుగు మూలల చిట్టి దేవుడి నేత్రాన్ని ఇంచుమించు రోజంతా ఎదుటి గోడ తలపుల్లోనే చూపులన్నీ పెచ్చులూడే ఆ గౌర వర్ణపు గోడ మీదే అది నా హృదయంలో భాగమనుకుంటాను కానీ అదేమో మిణుకు మిణుకు మంటుంది. ముహాలూ, చీకటీ దోబూచులాడుతూ […]
Continue Readingసూర్యుడు అస్సామీ మూలం : నిర్మల్ ప్రభా బొర్దోలోయ్ తెలుగు సేత:వారాల ఆనంద్ సూర్యుడు ఉదయిస్తే తుపాకుల మోతతో ఉదయిస్తాడా లేదు లేదు సూర్యుడు ఉదయిస్తే రాత్రి చీకట్లోంచి మంద్రంగా ఏడ్చే పక్షి గొంతులోంచి ఉదయిస్తాడు ***** వారాల ఆనంద్వారాల ఆనంద్, కవి, రచయిత, అనువాదకుడు, సినీ విమర్శకుడు. డాక్యుమెంటరీ ఫిలిం మేకర్. నాలుగు దశాబ్దాలకు పైగా ఫిలిం సొసైటీ ఉద్యమంలో పని చేసారు. పలు అంతర్జాతీయ చలన చిత్రోత్సవలల్లో జ్యూరీగా వున్నారు. ఉమ్మడి రాష్ట్రంలో నంది […]
Continue Reading
షరతులు వర్తిస్తాయి (నెచ్చెలి-2024 పోటీలో తృతీయ బహుమతి పొందిన కవిత) – పెనుగొండ సరసిజ ఇక్కడ నీ ఆశలకు లక్ష్యాలకు ఏం దిగుల్లేదు. ఇక్కడ సమానత్వానికి స్వేచ్ఛకి ఏం కొదవలేదు. ఎలాగంటావా? నీ ఆశలవైపు ఆశగా చూస్తావ్. ఓ దానికేం !అంటూ కొన్ని ఆంక్షలు జోడించి బేశుగ్గా అనుమతిస్తారు. నీ లక్ష్యం చెప్పాలనుకున్న ప్రతిసారి షరా మామూలుగా షరతులన్నీ చెప్పి మరీ పంపిస్తారు . నీకేం పరవాలేదంటూనే పడినా, లేచే కెరటం లాంటి నీ పక్కటెముకల్ని పట […]
Continue Readingకాశీలో శవాలు మగధ్ మూలం : ఇంగ్లీష్ అనువాదం : శ్రీకాంత్ వర్మ తెలుగు సేత:వారాల ఆనంద్ కాశీ చూసావా అక్కడ శవాలు వస్తూ వుంటాయి పోతూ వుంటాయి శవాలదేముంది శవాలు వస్తాయి పోతాయి అయితే ఈ శవం ఎవరిదని అడగనా రోహితాస్వునిదా? కాదు కాదు అన్నీ రోహితస్వునివి కావు అతని శవాన్ని దూరం నుంచే గుర్తించొచ్చు దూరం నుంచి కాకపోయినా దగ్గరి నుంచయినా గుర్తించొచ్చు ఒకవేళ దగ్గరి నుంచీ గుర్తించకపోతే అది రోహితస్వునిది కాదు మరి […]
Continue Readingబాపమ్మ (నెచ్చెలి-2024 పోటీలో ద్వితీయ బహుమతి పొందిన కవిత) – పెనుగొండ బసవేశ్వర్ మా ఇంటి సాయబాన అర్ర తలుపుకు తగిలించిన పెద్ద తాళంకప్పను సూసినప్పుడల్లా ఇంటి ముంగట బజారు గల్మల్ల కూసునే మా బాపమ్మే యాదికొస్తది బొంకలాంటి నోటిని చేతుల కట్టెను ఆడిచ్చుకుంట వచ్చిపోయే వరసైన వాల్లతోటి వాట్లేసుకుంట పొద్దంతా దానికి ఏర్పడకుండ ఆడనే పొద్దుపోయేది అమ్మవచ్చి జర ఇంట్లోకొస్తావా అన్నం తినిపోదువంటే ఇంత అన్నంకూర నాలుగు సల్లసుక్కలు ఏసియ్యరాదే అందరూ తినేది గదేనాయే మనదేమన్నా […]
Continue Readingఅముద్రిత కావ్యం (నెచ్చెలి-2024 పోటీలో ప్రత్యేక బహుమతి పొందిన కవిత) – శింగరాజు శ్రీనివాసరావు పుట్టినది ‘పాప’ అన్న మాట చెవుల బడితే చాలు పుడమి లోపలికి కూరుకుపోయిన భావనలు ఆమె బడికి పోతానని అడిగితే చాలు వళ్ళంతా వాచేలా బడిత పూజలు వయసు ఉబికి వస్తున్నదంటే చాలు ఉరికి మించిన భయంకరమైన ఆంక్షల శిక్షలు కట్టుకున్న గుడ్డలో నుంచి కాయం గాయపడేలా గుచ్చుకునే ఆకలి చూపుల శూలాలు అగ్నిహోత్రం సాక్షిగా ఆవిరయిపోయిన కొద్దిపాటి స్వేచ్ఛా స్వాతంత్రయాలు […]
Continue Reading
అమ్మకు నేనేం చేశాను? -డా. మూర్తి జొన్నలగెడ్డ తననొప్పులుపడి తాను తన రక్తం పంచిస్తేను ఈ లోకానికి వేంచేశాను బువ్వెడితే భోంచేశాను జోకొడితే పడకేశాను విసిగించి వేధించాను సహనానికి ప్రశ్నయ్యాను మరుగయ్యి కవ్వించాను కనుపించి నవ్వించాను అమ్మేమరి అన్నింటానూ, తలపైన చమురయ్యేను నిగనిగల నలుగయ్యేను శ్రీరామునిరక్ష య్యేను నట్టింట్లో పండగతాను పండగలో విందుగతాను విందుల్లో సందడిగాను నా చదువుల్లో జ్ఞానంగాను నా సందెలలో ధ్యానంగాను బరువుల్లో బాసటగాను నేనడిచే బాటగ తాను ఎన్నెన్నని నే చెబుతాను ఆ […]
Continue Readingది బిచ్ (అమ్మ తల్లి) -వి.విజయకుమార్ నాకు ముందే తెలుసు నువ్వీ వీధిలో నెలలు నిండి భారంగా తిరుగుతున్నప్పడే యేదో ఒక రోజు గంపెడు బిడ్డలతో ప్రత్యక్షమౌతావనీ ముత్యాల్లాంటి పసిబిడ్డల్ని వేసుకుని దీనంగా చూస్తూ నా అశక్తతను ప్రశ్నిస్తావని! కడుపు నిండా పాలు తాగి వళ్ళో ఈ బుజ్జిగాడు గోముగా గీరుతూ వెచ్చని పరుపు మీద గుర్రుగా చూస్తూ ఈ దేశపు దొరబాబులా వెచ్చగా ఇక్కడ! నెల కూడా నిండని నీ పసికూనలు వర్షపు చినుకుల్లో ముద్దయి […]
Continue Readingయోధ..! (నెచ్చెలి-2024 పోటీలో ప్రథమ బహుమతి పొందిన కవిత) -బి.కళాగోపాల్ విట్రియోల్ నా ముఖాన్ని కాల్చేస్తూ చర్మాన్ని మండిస్తూ / శిరోజాలు అంటుకు పోయి కనుగుడ్లు చితికిపోయి / ముక్కురంధ్రాలు మూసుకుపోయి చెవులు తెగిపడి / చెంపలు కరిగి బొమికెలు తేలి నన్నో వికృతశిలగా మారుస్తున్న/ ఆ విషపు ద్రావణ బుడ్డి మురుగునీటి పక్కన/ విసిరిన వాడి అహాన్ని సంతృప్తి పరుస్తూ వికటాట్టహాసం చేయసాగింది../ మెడ దిగువన పాలిండ్లు ఉడికిపోతూ తోలుత్తిత్తిలా దేహం ఊగిసలాడుతుంటే/ మంట గాయం […]
Continue Readingస్మృతి లేఖనం బెంగాలీ మూలం, ఇంగ్లీష్ : సయ్యద్ శంశూల్ హక్ తెలుగు సేత:వారాల ఆనంద్ నేనెవరో తెలియాల్సిన అవసరం లేదు నేను గుర్తుండాల్సిన అవసరమేముంది నన్నెందుకు జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి దానికి బదులు నా పెట్టుడు పళ్ళని సాయంత్రపు సినిమాని నా ఉమ్మనీటిని గుర్తుంచుకోండి నీను వచ్చాను, చూశాను కానీ ఏ దిష్టి బొమ్మ విప్లవంలోనూ గెలవలేకపోయాను ఓ యాత్రికుడా నువ్వొకవేళ బంగ్లాదేశ్ లో పుట్టి వుంటే నా లోతయిన ఆవేదనని ఖచ్చితంగా అర్థం చేసుకోగలుగుతావు ***** […]
Continue Reading
అప్రమత్తం ( కవిత) -కందుకూరి శ్రీరాములు అరచేతిని ఎంత తెరిపిద్దామనుకున్నా తెరుచుకోదు భయాన్ని గుప్పెట్లో నలిపేస్తుంటుంది తిరుగుతుంటాం మాట్లాడుతుంటాం గదంతా వెలుతురున్నా ఎక్కడో ఒక దగ్గర ఓ మూల చీకటి చిటుక్కుమంటుంది బుగులుపులుగు గదంతా తిరుగుతుంటుంది ఎంతకీ తెల్లారనే తెల్లారదు తెల్లారినట్టు భ్రమపడి బాధపడుతుంటాం ! భయం నిశ్శబ్దంలో అపశబ్దపు పదాలు ఆలోచనలో మెదులుతుంటాయి ఏ చెరువు కట్ట తెగినట్టు ఉండదు ఏ పురుగు కరిచినట్టు ఉండదు శబ్దం వినని శబ్దం వినబడుతూ ఉంటుంది ముందు జాగ్రత్తగానే […]
Continue Reading
పుట్టింటి నేల మట్టి ( కవిత) -పరిమి వెంకట సత్యమూర్తి మెట్టింట అడుగిడినా వెంటాడుతూనే ఉండే పుట్టింటి మట్టివాసన!! మూడు ముళ్ళు ఏడడుగులుకొత్త బంధాలు ఏర్పడినాబుడి బుడి నడకలతో బుజ్జాయి మెట్టినింటిలో నడయాడినాపుట్టింటి నేలమట్టి అనుక్షణం వెంటాడుతూనే ఉంటుంది!! కన్నప్రేగు తెంచుకునిపుట్టింటి నేల మీదవాలినప్పటి నుంచికంటికి రెప్పలా కాపాడిన తల్లిదండ్రులు!! రక్తం పంచుకుని తనతో పుట్టి పెరిగిన తోబుట్టువులతోఆడుకున్న మధుర బాల్య స్మృతులు!! వారి తీయని జ్ఞాపకాలుమదిలో పది కాలాలు పచ్చగానే ఉంటాయి!! పుట్టినప్పుడే “ఆడ” పిల్ల అని ఈడ పిల్ల కాదు అని […]
Continue Readingఈళిక ఎత్తిన కాళిక -డా. కొండపల్లి నీహారిణి ఎన్ని కల్లోలాలనైనా క్రీగంట చూసినట్లు ఎన్ని కన్నీటి చెలిమెలనైనా కొనగోటితో తీసేసినట్టు పరాభవాలు అపరాధ భావాలు నీ గుండె దిటవు ముందు బలాదూర్ అయిపోతాయి చినుకుల పలకరింపులు నీ కను దోయి దాటవు కష్టపు కడవలు నిన్ను కాదని ఎక్కడెక్కడ తారాడుతాయి గానీ చలువ మబ్బుల పందిర్లేవి భజంత్రీలు కావు కోపం కొలిమిలోంచి ఎగిసినా ఈటెలు మొనదేరిన మాటలు విన్నా సహనము స్త్రీ సహజాతాల మిధునాలని చెప్పేసి మనసు […]
Continue Reading
మా బిచ్చవ్వ ( కవిత) -ఈ. వెంకటేశ్ గ్రామంలోసూర్యుడు నలుపు రంగుపులుముకుని మేల్కొంటాడుదళితులకు జరుగుతున్నఅన్యాయాలను చూడలేక. గాలి మలయ మారుతంలామెల్లగా తాకుతూ వెళ్ళదుతుఫానుల పెనుగాలులు వీస్తాయిగడీలు ,మేడలునిజాం వారసుల గర్వాన్నిసత్యనాస్ చేస్తాయి. మాది ఊరంటే ఊరు కాదుచైతన్యాన్ని రక్ష మాంసాలుగాకలిగి జీవమున్న జవసత్వాలు కలిగిన పుణ్యభూమి. మా యవ్వ తన అనుభవంతోచెప్పే జీవిత సత్యాలముందునాలుగు వేదాలు నాలుకగీసుకోవడానికి కూడా పనికిరావు. ఉత్పత్తి కులంలో జన్మించివ్యవసాయంలో గిట్టుబాటు కాకదళారీల మధ్య ఒంటరి ఖైదీలాఇప్పటికీ మోసపోతూనే ఉన్నాం.. పనిచేయడం చెమటోడ్చడంతప్ప ఇతర వేషాలు వేయలేని వాళ్ళంఎప్పుడైనా నేను పని […]
Continue Reading
మ్యూజిక్ ( కవిత) -దేశరాజు తెల్లవారని జాముకికాస్త ముందు-వెలుతురు కోసం పచ్చని మొక్కలువెతుకులాడుతూంటాయినిద్దట్లోంచి లేచినా కలలోంచి మేల్కొనని ఆమెతోపరిమళాల మాట కలుపుతాయిస్టౌ పై మరుగుతున్న కాఫీ పొడి పెర్క్యులేటర్ నుంచి గుబాళిస్తుంటుందిగాలి గుడ్డిదిదానికి లింగ, వయోభేదాలు లేవుమా ఇద్దరినీ ఒకేలా అకేలా అల్లుకుంటుందిఇంతలో చిన్న పిట్టలేవో గ్రిల్ కంతల్లోంచి దూరిఊరిస్తున్నట్టుగా దూరంగా వాలి అందమైన పాటలు చూపిస్తాయిఆ దినపు మొదటి కాఫీ సిప్ చేస్తున్న ఇద్దరూ ఇద్దరే-ఇళయరాజా, రెహ్మాన్ తెలియనే తెలియరులయకారుడే, అసలైన సంగీతకారుడు అప్పుడే కాదు, ఎప్పటికీ. ***** దేశ రాజుదేశరాజుగా […]
Continue Reading
త్యాగాల నిలయం ( కవిత) -సుధీర్ కుమార్ తేళ్ళపురి ప్రపంచాన్నంతా నిద్రలేపేసూర్యుడికి కూడాతెల్లారిందని చెప్పేదికల్లాపిచల్లే నీ గాజుల చేతులే కదా – నువ్వు లేనిదే నిముషమైనా గడవదని తెలిసికూడాలేని అహాన్ని ప్రదర్శించినప్పుడునీ మౌనంతోనే అందరి హృదయాలనుజయిస్తావు – నిషిద్దాక్షరి, దత్తపది, అప్రస్తుత ప్రసంగాల వంటి వాటితో చేసేఅవధానాలకే గజమాలలుగండపెండేరాలు తొడిగితేఅత్తమామలు , ఆడపడుచులుకన్నవాళ్ళు, కట్టుకున్నవాడు,విరామం లేకుండా వచ్చిపోయేసమస్త బంధుగణంతోఅనునిత్యం నువ్వు చేసే అవధానానికిఎన్ని గజమాలలు వేయాలోఇంకెన్ని గండపెండేరాలు తొడగాలో – కాలాన్ని నడిపించే ఋతువులు ఆరేఅనుకుంటాం కానీమానవజాతి మనుగడ కోసంకనపడకుండా నీలో దాచుకున్నఏడో రుతువే […]
Continue Readingఆమె ఒక ప్రవాహం -గవిడి శ్రీనివాస్ నీవు నా ప్రపంచంలోకి ఎప్పుడు సన్న సన్నగా అడుగులు వేశావో తెలీదు కానీ ఒక వెన్నెల వచ్చి తట్టినట్టు ఒక వేకువ లేపి మనసిచ్చినట్టు ఒక పూల తోట అత్తరు వాసనలు నింపినట్టు నా చుట్టూ తీయని పరిమళం నింపావు. నాపై నీ కలల పిట్టలు వాలేవి నాలో ఆరాధన వెలిగేది. నడిచిన దూరాలు ఎక్కిన కొండలు గుండె లోతుల్లోంచి తడిచేసిన దృశ్యాలు కళ్ళను తడుపుతూ అలా కుదుపుతూ ఉండేవి. […]
Continue Reading
గూడు కట్టిన గుండె -బసు పోతన గూడు కట్టిన గుండెను గుట్టు విప్పమని అడిగితే బిక్కుబిక్కు మంటూ చూసింది గుట్టు చప్పుడు కాకుండా దిక్కుమాలినదానిలాకూర్చున్న మనసు చివుక్కుమన్న శబ్దానికి కూడా ఉలిక్కిపడింది. మనసు మనసెరిగిన కళ్ళు రెప్పలతో రహస్యంగా మాటాడి ఓదార్చేందుకు కన్నీటి బొట్టును పంపితే రెప్ప జారిన నీటి బొట్టు పగిలిన మనసులా నేలను తాకి వేల ముక్కలైంది ప్రతి రోజూ పగిలే ముక్కల్ని ఒక్కటిగా చేర్చి అతికించడమే రోజుటి బతుకులో భాగమైంది చితికే మనసుతో […]
Continue Reading